پپتاید BPC-157 را مصرف کنیم یا نه؟

پپتاید BPC-157 یکی از محبوب‌ترین پپتایدها برای بهبود جراحات و افزایش سرعت ریکاوری است.

اگر بدنساز باشید می‌دانید که با اینکه احتمال آسیب دیدگی خیلی کم است اما این احتمال هم‌چنان وجود دارد. اینجاست که پپتایدهایی مثل: BPC-157 وارد می‌شوند. با اینکه تحقیقات انسانی در این زمینه هنوز انجام نشده اما بررسی‌های علمی روی موش‌ها نشان از اثرات ضد التهابی و درمانی BPC-157 دارد.

⭐️ نسخه هوش مصنوعی پپتاید BPC-157 را مصرف کنیم یا نه؟ راهنمای در کست باکس

خلاصه مطلب:

BPC-157 چیست؟

BPC-157 یا پنتادکا پپتاید، یک ترکیب محافظتی است که از ۱۵ آمینو اسید تشکیل شده که به صورت مصنوعی ساخته می‌شود. منبع (۱)

این پپتاید در آزمایشگاه با استفاده از ترکیبات موجود در شیره معده تولید می‌شود.

این ترکیب به دلیل خواص ترمیمی و بازسازی‌کننده آن مورد مطالعه قرار گرفته است؛ به ویژه در زمینه ترمیم عضلات، تاندون‌ها و دستگاه گوارش.

BPC-157 چطور کار می‌کند؟

اثرات درمانی BPC-157 از طریق چند مکانیزم عمل می‌کنند. یکی از آن‌ها عمل رگ زایی است که به فرم‌گیری رگ‌های خونی جدید اشاره دارد. منبع (۲)

این کار را با فعال کردن پروتئینی به نام فاکتور رشد اندوتلیال عروقی انجام می‌دهد که فرایند ساخت رگ‌های خونی را آغاز می‌کند. خاصیت درمانی BPC-157 از اینجا ناشی می‌شود.

مکانیزم عمل دیگر BPC-157، جلوگیری از عامل بازدارنده رشدی به نام ۴ هیدروکسی نوننال است که یک تعدیل کننده منفی رشد است. این به پپتاید اجازه می‌دهد تا اثر درمانی خود را روی جراحت انجام دهد.

هم‌چنین باعث می‌شود تا سلول‌های تاندون، گیرنده‌های بیشتری را تولید کنند که می‌توانند با مولکول‌های مسئول ارسال پیام رشد ارتباط برقرار کنند. این باعث افزایش سرعت فرایند ریکاوری می‌شود.

در ضمن، پپتاید BPC-157 باعث بهینه‌سازی فیبروبلاست‌ها نیز می‌شود. فیبروبلاست نقش مهمی در سنتز کلاژن بازی می‌کند. پروتئینی مهم که در بدن انسان به فراوانی پیدا می‌شود.

BPC-157 اثر مهمی روی انتقال دهنده‌های عصبی مغز دارد. انتقال دهنده‌هایی مثل: سروتونین، دوپامین و گابا (GABA) تحت تاثیر فعالیت BPC-157 قرار می‌گیرند که باعث کاهش نشانه‌های افسردگی، استرس و اضطراب می‌شوند. منبع (۳)

BPC-157 باعث افزایش تولید اکسید نیتریک (NO) می‌شود که خود باعث گشاد شدن سلول‌های اندوتلیال می‌شود. این باعث کاهش فشار خون در کل بدن خواهد شد. هم‌چنین باعث مدیریت عوارضی مثل: هایپرکالمی یا سطح بالای پتاسیم می‌شود. منبع (۴)

• منافع: ریکاوری از جراحات
• فرم: تزریقی و اسپری بینی
• دوره مصرف: ۱۴ هفته
• عوارض جانبی: درد شکمی
• مصرف شود با: TB 500 / HGH / IGF-1

مزایای پپتاید BPC-157

• از آنجایی که منشا تولید BPC-157 از شیره معده است به نظر بیشترین اثر درمانی را برای زخم معده داشته باشد. منبع (۵)
• پپتاید BPC-157 هم‌چنین به درمان فیستول گوارشی کمک می‌کند.
• پپتاید BPC-157 باعث معکوس شدن از اثرات مضر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) می‌شود. منبع (۶ و ۷) این یعنی: می‌توان از پپتاید BPC-157 برای درمان مسمومیت ارگان‌هایی مثل: کبد و کلیه نیز استفاده کرد.

BPC-157 چگونه می‌تواند به کاهش وزن کمک کند؟

• کاهش التهاب برای تقویت روند کاهش وزن

التهاب یکی از عوامل مهم مرتبط با چاقی است. گفته می‌شود التهاب مزمن و خفیف می‌تواند در فرایندهای متابولیکی مهم اختلال ایجاد کند و در نتیجه به مقاومت به انسولین و اختلال در تنظیم انرژی منجر شود. این اختلالات نیز می‌توانند توانایی بدن برای سوزاندن چربی را کاهش دهند.

با تعدیل برخی از مولکول‌های دخیل در فرایند التهاب، BPC-157 ممکن است به ایجاد محیط متابولیکی سالم‌تر برای کنترل وزن کمک کند.

• کمک به تنظیم سطح قند خون

برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که: BPC-157 ممکن است در تنظیم سطح قند خون و افزایش فعالیت‌های متابولیکی نقش داشته باشد. هم‌چنین، احتمال داده شده است که این ترکیب بتواند تجزیه سلول‌های چربی و حذف آن‌ها از بدن را افزایش دهد.

علاوه بر این، در برخی مطالعات مشاهده شده که: BPC-157 می‌تواند تحمل گلوکز را بهبود دهد. هم‌چنین گزارش شده که: این ترکیب ممکن است سطح آدیپونکتین را افزایش دهد؛ هورمونی که نقش مهمی در تنظیم متابولیسم و نحوه ذخیره‌سازی چربی در بدن دارد.

نحوه استفاده از پپتاید BPC-157

• اگر به صورت دهانی از آن استفاده می‌کنید بهتر است قبل از قورت دادن، ۲ دقیقه در دهان نگه دارید.
• در ضمن، می‌توانید به صورت عضلانی آن را تزریق کنید البته، بهتر است محل تزریق نزدیک نقطه درد باشد.
• میزان مصرف پپتاید BPC-157، ۱-۱۰ میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است.
• معمولاً ۴-۱۲ هفته مصرف می‌شود و ۲ هفته نیز مصرف را قطع می‌کنید.
• زمان مصرف پپتاید BPC-157 ابتدای صبح با شکم خالی و قبل از خواب است.

BPC-157 چگونه رشد عضلات را افزایش می‌دهد؟

• بهبود ترمیم بافت عضلانی

BPC-157 می‌تواند تولید برخی فاکتورهای رشد مانند: فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و فاکتور رشد فیبروبلاستی (FGF) را تحریک کند.

هر دو فاکتور در فرایند بازسازی و ترمیم سلول‌های عضلانی نقش دارند و می‌توانند به ترمیم بافت عضلانی پس از تمرینات شدید یا آسیب‌دیدگی کمک کنند.

با این حال، بیشتر شواهد مربوط به این ساز و کار از مطالعات پیش‌بالینی به دست آمده‌اند و هنوز مشخص نیست که این اثرات تا چه اندازه می‌توانند در انسان به افزایش واقعی توده عضلانی منجر شوند. منبع (۱۰ و ۱۱)

• افزایش تولید کلاژن

یکی دیگر از مسیرهایی که برای BPC-157 مطرح شده، افزایش سنتز کلاژن است. کلاژن پروتئینی مهم برای حفظ ساختار و یک‌پارچگی عضلات، تاندون‌ها و رباط‌ها محسوب می‌شود.

افزایش تولید کلاژن می‌تواند به تقویت ساختار بافت‌های عضلانی و هم‌بند کمک کند و در نتیجه: احتمال آسیب‌دیدگی را کاهش دهد. البته شواهد موجود درباره این اثر عمدتاً از مطالعات پیش‌بالینی به دست آمده است.

• تحریک رگ‌زایی (تشکیل عروق خونی جدید)

BPC-157 ممکن است با تحریک فرایند رگ‌زایی (Angiogenesis) به بهبود جریان خون کمک کند. ایجاد عروق خونی جدید می‌تواند دسترسی بافت عضلانی به اکسیژن و مواد مغذی را افزایش دهد و در نتیجه: شرایط مناسب‌تری برای ریکاوری و ترمیم بافت فراهم کند.

با این حال، این ساز و کار به تنهایی به معنای اثبات افزایش رشد عضلات در انسان نیست.

• کاهش التهاب و استرس اکسیداتیو

BPC-157 دارای خواص ضدالتهابی نیز گزارش شده است. براساس یافته‌های پیش‌بالینی، این پپتاید ممکن است با کاهش التهاب و استرس اکسیداتیو، از تجزیه بافت عضلانی (کاتابولیسم) بکاهد و روند ترمیم را تسریع کند.

هم‌چنین، کاهش التهاب می‌تواند به کاهش درد و کوفتگی عضلانی پس از تمرین کمک کند؛ هر چند برای تأیید این اثرات در ورزشکاران به مطالعات انسانی بیشتری نیاز است.

• حمایت از تولید اکسید نیتریک

BPC-157 ممکن است بر مسیرهای مرتبط با اکسید نیتریک (NO) تأثیر بگذارد و از طریق افزایش گشاد شدن عروق (وازودیلاسیون) به بهبود جریان خون کمک کند.

افزایش جریان خون می‌تواند انتقال اکسیژن و مواد مغذی به عضلات را بهبود دهد و به این ترتیب، در فرایند ریکاوری و عملکرد عضلانی نقش داشته باشد.

دوز مصرف BPC-157 برای رشد عضلات

با توجه به نبود مطالعات بالینی کافی در انسان، دوز استاندارد و تأییدشده‌ای برای افزایش رشد عضلات وجود ندارد.

بهترین زمان مصرف BPC-157 برای رشد عضلات

برخی منابع پیشنهاد می‌کنند: BPC-157 با هدف حمایت از ریکاوری و ترمیم بافت‌ها در ساعات صبح یا پس از تمرین مصرف شود. هم‌چنین، در برخی توصیه‌ها تقسیم مقدار مصرف روزانه بین صبح و عصر برای دستیابی به نتایج بهتر مطرح شده است.

با این حال باید توجه داشت که: شواهد بالینی کافی برای تعیین بهترین زمان مصرف BPC-157 یا تأیید برتری تقسیم دوز در انسان وجود ندارد. بنابراین، این توصیه‌ها را نمی‌توان به عنوان یک دستور مصرف علمی و قطعی در نظر گرفت.

چگونه از BPC-157 برای کاهش وزن استفاده کنیم؟

دوره استراحت: پس از پایان یک دوره مصرف، توصیه می‌شود: برای حفظ اثربخشی در بلندمدت، ۲ تا ۴ هفته وقفه ایجاد شود.

ترکیب BPC-157 با سایر پپتایدها برای کاهش وزن

برخی منابع پیشنهاد می‌کنند: BPC-157 را با پپتایدهای دیگر ترکیب کنید تا اثرات بیشتری بر کاهش چربی داشته باشد. براساس این ادعا، ترکیب چند پپتاید می‌تواند با هدف گرفتن مسیرهای متابولیکی مختلف، اثرات هم‌افزایی ایجاد کند.

بااین‌حال، باید توجه داشت که: شواهد بالینی کافی برای تأیید اثربخشی یا ایمنی این ترکیب‌ها برای کاهش وزن در انسان وجود ندارد. بنابراین، دوزهای زیر را نباید به عنوان دستور مصرف یا دوزهای تأیید شده در نظر گرفت.

BPC-157 + CJC-1295 + ایپامورلین

• مزایای ادعاشده: افزایش تولید هورمون رشد (GH)، کمک به کاهش چربی و تسریع ریکاوری عضلات.
• مکانیسم ادعاشده: CJC-1295 و ایپامورلین می‌توانند ترشح هورمون رشد را تحریک کنند و از این طریق بر لیپولیز (تجزیه چربی) اثر بگذارند. BPC-157 نیز در این ترکیب با هدف کنترل التهاب و حمایت از سلامت دستگاه گوارش در نظر گرفته می‌شود.
• دوز ذکرشده در منبع:
  • BPC-157: روزانه ۲۵۰ میکروگرم
  • CJC-1295 بدون DAC: روزانه ۱۰۰ میکروگرم
  • ایپامورلین: روزانه ۱۰۰ میکروگرم

BPC-157 + تسامورلین

• مزایای ادعاشده: افزایش ترشح هورمون رشد، بهبود ترکیب بدن و کاهش چربی احشایی.
• مکانیسم ادعاشده: تسامورلین می‌تواند بر کاهش چربی، به ویژه چربی ناحیه شکم، اثر بگذارد و BPC-157 نیز در این ترکیب با هدف حمایت از عملکرد متابولیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
• دوز ذکرشده در منبع:
  • BPC-157: روزانه ۲۵۰ تا ۵۰۰ میکروگرم
  • تسامورلین: روزانه ۱ میلی‌گرم

BPC-157 + AOD-9604

• مزایای ادعاشده: افزایش تجزیه چربی و کمک به حفظ توده بدون چربی.
• مکانیسم ادعاشده: AOD-9604 به گونه‌ای طراحی شده که برخی اثرات چربی‌سوزی هورمون رشد انسانی را تقلید کند، بدون اینکه به همان شکل بر سطح انسولین اثر بگذارد. به همین دلیل، در برخی منابع به عنوان مکملی برای ترکیب با BPC-157 معرفی شده است.
• دوز ذکرشده در منبع:
  • BPC-157: روزانه ۲۵۰ میکروگرم
  • AOD-9604: روزانه ۳۰۰ میکروگرم

BPC-157 چه مدت زمان می‌برد تا اثرات آن ظاهر شود؟

پاسخ افراد به BPC-157 ممکن است متفاوت باشد و عواملی مانند: وضعیت بدنی و شرایط سلامت می‌توانند بر نتایج تأثیر بگذارند. با این حال، بازه‌های زمانی زیر براساس گزارش‌های کاربران مطرح شده‌اند و نه شواهد بالینی معتبر:

• ۱ تا ۲ هفته: برخی کاربران از بهبود گوارش، کاهش التهاب و افزایش سطح انرژی خبر داده‌اند.
• ۴ تا ۶ هفته: برخی مصرف‌کنندگان کاهش جزئی وزن را گزارش کرده‌اند، به ویژه زمانی که مصرف این ماده با رژیم غذایی مناسب و ورزش همراه بوده است.
• ۸ تا ۱۲ هفته: برخی کاربران کاهش محسوس‌تر چربی، بهبود عملکرد متابولیکی و تداوم مزایای مورد ادعا را گزارش کرده‌اند.

با توجه به محدود بودن پژوهش‌های انسانی درباره BPC-157، این بازه‌های زمانی را نمی‌توان به عنوان زمان‌بندی علمی و قابل اعتماد برای مشاهده نتایج در نظر گرفت.

عوارض جانبی پپتاید BPC-157

به خاطر نبود مطالعات انسانی خیلی مشکل است این عوارض را مشخص کرد. اما گزارشات نشان می‌دهند: هیچ عارضه‌ی جدی صورت نگرفته است.

عوارض جانبی احتمالی شامل:

• افزایش مسمویت در کبد و کلیه منبع (۸)
• دیابت نوع ۲ منبع (۹)
• مشکلات گرمایی

پپتاید TB-500 را مصرف کنیم یا نه؟