اپی آندرو را مصرف کنیم یا نه؟
همه ترکیباتی که برای افزایش توده عضلانی استفاده میشوند الزاماً در یک دسته قرار نمیگیرند و اپی آندرو یکی از ترکیباتی است که در حوزه بدنسازی مورد توجه قرار گرفته است. اپی آندرو در برخی محصولات ورزشی و مکملهای بدنسازی به عنوان ترکیبی با هدف حمایت از توده عضلانی بدون چربی معرفی میشود.
با این حال، اثرات ادعا شده آن تنها به افزایش توده عضلانی محدود نمیشود و برخی منابع از احتمال تأثیر آن بر متابولیسم و میل جنسی نیز صحبت کردهاند. برای ارزیابی این ادعاها باید به شواهد علمی موجود توجه کرد، زیرا اطلاعات درباره ایمنی و اثربخشی اپی آندرو در انسان محدود است.
⭐️ نسخه هوش مصنوعی مقاله اپی آندرو را مصرف کنیم یا نه؟ در کست باکس
خلاصه مطلب:
اپی آندرو چیست؟
اپی آندرو که با نامهای دیگری مانند: Epiandrosterone و 3α-Androstanol نیز شناخته میشود، یک ترکیب استروئیدی با فعالیت آندروژنیک است که در بدن نیز به طور طبیعی در مقادیر اندک ایجاد میشود.
در برخی منابع، اپی آندرو به عنوان یک پروهورمون معرفی میشود. پروهورمون به ترکیبی گفته میشود که میتواند در بدن به ترکیبات هورمونی یا متابولیتهای فعالتر تبدیل شود. به همین دلیل، پروهورمونها گاهی با هدف افزایش فعالیت آندروژنی یا تغییر سطح برخی هورمونها مورد استفاده قرار میگیرند.
اپی آندرو با مسیر متابولیسم آندروژنها ارتباط دارد و میتواند به متابولیتهای دیگری مانند: دیهیدروتستوسترون (DHT) مرتبط باشد. با این حال، نحوه متابولیسم و میزان تبدیل آن در بدن انسان به شرایط فرد و مسیرهای آنزیمی مختلف وابسته است و نمیتوان آن را صرفاً یک «پیشساز مستقیم تستوسترون» دانست.
اپی آندرو چگونه عمل میکند؟
اپی آندرو در مسیر متابولیسم استروئیدهای آندروژنی قرار دارد و برخی از متابولیتهای آن میتوانند فعالیت آندروژنی داشته باشند. DHT یکی از قویترین آندروژنهای طبیعی بدن است و با اتصال به گیرنده آندروژن، در فرایندهایی مانند: رشد برخی بافتها و بروز ویژگیهای آندروژنی نقش دارد.
به همین دلیل، در منابع بدنسازی گاهی اثرات احتمالی اپی آندرو بر قدرت، توده عضلانی و میل جنسی به فعالیت آندروژنی آن نسبت داده میشود. با این حال، این موضوع به معنای اثبات افزایش قابل توجه توده عضلانی یا عملکرد ورزشی در مطالعات انسانی نیست.
همچنین ادعای اینکه DHT مستقیماً باعث افزایش سطح تستوسترون بدن میشود دقیق نیست. DHT از تستوسترون ساخته میشود و تبدیل تستوسترون به DHT توسط آنزیم 5α-ردوکتاز انجام میشود؛ بنابراین افزایش فعالیت آندروژنی DHT را نباید معادل افزایش تستوسترون دانست.
اپی آندرو و مسیر پنتوز فسفات
مسیر پنتوز فسفات (Pentose Phosphate Pathway یا PPP) یکی از مسیرهای مهم متابولیکی سلول است که در تولید NADPH و ریبوز-۵-فسفات نقش دارد. NADPH برای فرایندهایی مانند: سنتز اسیدهای چرب و حفظ تعادل آنتیاکسیدانی سلول اهمیت دارد.
برخی تحقیقات نشان میدهند که: مسیر پنتوز فسفات با ایجاد «دپولاریزاسیون جزئی» باعث مهار گردش خون میشود و در نتیجه: مهار این مسیر توسط اپی آندرو میتواند جریان خون را افزایش دهد. این توضیح از نظر فیزیولوژی و بیوشیمی دقیق نیست و شواهد معتبری برای چنین سازوکاری وجود ندارد.
بنابراین نمیتوان براساس اطلاعات موجود ادعا کرد که: اپی آندرو با مهار مسیر پنتوز فسفات باعث افزایش گردش خون در سراسر بدن یا افزایش رشد عضلات ناشی از تمرین میشود. ارتباط میان PPP، متابولیسم سلولی و عملکرد عضلات موضوعی پیچیده است و برای نسبت دادن یک اثر مستقیم به اپی آندرو به شواهد تجربی و انسانی بیشتری نیاز است. منبع (۱)
فواید احتمالی اپی آندرو
اپی آندرو به دلیل ماهیت آندروژنیک و خواص آنابولیک خود، ممکن است به بهبود ترکیب کلی بدن کمک کند. برخی از فوایدی که به این ترکیب نسبت داده میشود عبارتاند از:
- کمک به افزایش رشد عضلانی
- افزایش هایپرتروفی عضلانی
- کاهش چربی بدن
- افزایش توده بدون چربی بدن
- افزایش میل جنسی
- افزایش قدرت و کاهش احتمال آسیبدیدگی
- تسریع روند ریکاوری
علاوه بر این، اپیآندروسترون (Epiandrosterone یا Epi-Andro) ممکن است در دورههای رژیم کمکالری یا فاز چربیسوزی (Cutting) با حفظ توده عضلانی، به کاهش تحلیل عضلانی کمک کند.
همچنین تصور میشود که: اپی آندرو میتواند عروقنمایی عضلات (Vascularity) را افزایش داده و ظاهر عضلات را سختتر و تفکیکشدهتر نشان دهد.
با این حال، میزان اثربخشی آن در جلوگیری کامل از تجزیه عضلات به عوامل مختلفی از جمله: تغذیه مناسب، تمرینات مقاومتی و داشتن یک برنامه تمرینی متعادل بستگی دارد.
دوز پیشنهادی اپی آندرو برای بدنسازی
- طول دوره: ۶ تا ۸ هفته
اگر فرد پیشتر از استروئیدهای آنابولیک استفاده کرده باشد، مصرف ۵۰۰ میلیگرم در روز ممکن است نتایج بیشتری ایجاد کند. این مقدار به عنوان بالاترین دوز ذکر شده معرفی شده است.
افزایش دوز بالاتر از این مقدار میتواند خطر بروز عوارض جانبی شدید را افزایش دهد.
- طول دوره: حداکثر ۴ هفته
برای افرادی که استفاده از این ترکیب را به تازگی آغاز کردهاند، ۲۵۰ میلیگرم در روز توصیه میشود. این مقدار میتواند بخش زیادی از مزایای مورد انتظار اپی آندرو را فراهم کند و در عین حال میزان مواجهه با عوارض ناخواسته را کاهش دهد.
از آنجا که افراد تازهکار ممکن است نسبت به ترکیبات افزایشدهنده عملکرد حساسیت بیشتری داشته باشند، توصیه میشود طول دوره به ۴ هفته محدود شود.
برای دستیابی به نتایج بهتر، پیشنهاد میشود دوز روزانه به ۲ قسمت مساوی تقسیم و در ۲ نوبت در روز مصرف شود. همچنین فاصله زمانی حدود ۱۰ ساعت بین دو نوبت مصرف در نظر گرفته شود.
عوارض جانبی اپی آندرو
برخی از عوارض جانبی احتمالی که برای اپی آندرو ذکر شدهاند عبارتاند از:
- ریزش موی مردانه
- تورم یا بزرگ شدن پروستات
- تهوع
- سردرد
- درد مفاصل
یکی دیگر از عوارض احتمالی، سرکوب تولید تستوسترون طبیعی بدن است. مصرف ترکیبات آندروژنیک میتواند در برخی شرایط باعث اختلال در محور هورمونی و کاهش تولید طبیعی تستوسترون شود.
حرف آخر
اپی آندرو که با نام اپیآندروسترون (Epiandrosterone) نیز شناخته میشود، یک پروهورمون است که بدن میتواند آن را به دیهیدروتستوسترون (DHT) تبدیل کند؛ هورمونی آندروژنیک که با فرایندهایی مانند: رشد عضلانی، افزایش قدرت و تغییرات میل جنسی ارتباط دارد.
این ترکیب در میان برخی بدنسازان با هدف افزایش توده عضلانی بدون چربی، تقویت هیپرتروفی عضلانی و بهبود ترکیب بدن از طریق کاهش چربی مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین ادعا میشود که: اپیآندرو میتواند به ریکاوری عضلات کمک کرده و در دورههای کمبود کالری مانند فاز کات، از تجزیه توده عضلانی بکاهد.
با این حال، اپی آندرو مانند سایر ترکیبات هورمونی و پروهورمونی میتواند با عوارضی همراه باشد. ریزش موی مردانه، مشکلات پروستات، تهوع، سردرد، درد مفاصل و سرکوب تولید طبیعی تستوسترون از جمله عوارض احتمالی مطرح شده
هستند.
بنابراین، مصرف این ترکیب بدون بررسی شرایط فردی و نظارت متخصص میتواند با خطراتی همراه باشد و صرفاً افزایش دوز یا طولانیتر کردن دوره مصرف، لزوماً به نتایج بهتر منجر نمیشود.
