نحوه مصرف ایپامورلین و CJC 1295

برای بدنسازهای باتجربه به خصوص افرادی که می‌خواهند رقابت کنند، رسیدن به اوج فیزیک‌شان یک هدف نهایی است.

در جستجوی رسیدن به این هدف، آن‌ها از مکمل‌ها و داروهای مختلفی استفاده می‌کنند. یکی از این ترکیبات، ایپامورلین و CJC 1295 است.

در این مطلب تلاش می‌کنم در مورد این پپتایدها و منافع‌شان با شما صحبت کنم.

خلاصه مطلب:

CJC 1295

CJC 1295 پپتایدی است که طراحی شده تا باعث افزایش تولید هورمون رشد (GH) در بدن شود. منبع (۱)

CJC 1295 از یک ماده شیمیایی در هیپوتالاموس به نام هورمون آزادکننده هورمون رشد (GHRH) تقلید می‌کند که به غده هیپوفیز فرمان می‌دهد تا هورمون رشد را آزاد کند. منبع (۵)

این پپتاید برای درمان کمبود هورمون رشد در بزرگسالان تولید شده است. این باعث رشد عضلانی، چربی سوزی و جوان‌سازی می‌شود.

یکی از دلایل محبوبیت CJC 1295 این است که می‌تواند در مقایسه با خود هورمون رشد، سطح این هورمون را مدت زمان بیشتری در بدن بالا نگه دارد. منبع (۲)

CJC 1295 در عمل با تقلید هورمون آزاد کننده هورمون رشد (GHRH) عمل می‌کند. CJC 1295 دارای ۲۹ آمینو اسید است.

از جمله خواص CJC 1295:

• رشد عضلانی
• سوخت و ساز چربی
• بازسازی بافت‌های بدن
• افزایش انرژی

فرم: تزریقی

دوز مصرفی: ۳۰-۶۰ میکروگرم روزانه

دوره مصرف: ۱۲ هفته

عوارض جانبی: سرگیجه و تغییر خلق و خو، درد و قرمزی صورت

ایپامورلین چیست؟

ایپامورلین یک ترشح کننده انتخابی هورمون رشد (GHS) است که باعث تحریک به رشد هورمون رشد از غده هیپوفیز می‌شود.

برخلاف سایر پپتایدها، ایپامورلین باعث افزایش قابل توجه کورتیزول نمی‌شود. منبع (۳) این باعث می‌شود عوارض جانبی ایپامورلین کاهش یابد.

با تقلید عملکرد گرلین، هورمونی که باعث تحریک به ترشح هورمون رشد می‌شود، ایپامورلین می‌تواند باعث افزایش طبیعی تولید هورمون رشد شود و به عضله سازی، چربی سوزی و ریکاوری کمک کند.

هم‌چنین، قابلیت ایپامورلین در ترشح هورمون رشد براساس میزان دوز دریافتی است و این قدرت کنترل بالایی به مصرف کننده می‌دهد.

در ضمن، ایپامورلین باعث افزایش اشتها نمی‌شود و این کمک می‌کند خواص چربی سوزی آن افزایش هم پیدا کند.

• فرم: تزریقی
• دوره مصرف: تا ۳ ماه
• عوارض جانبی: مقاومت به انسولین و درد در ناحیه تزریق

چرا CJC 1295 و ایپامورلین به صورت ترکیبی استفاده می‌شوند؟

دلیل استفاده هم‌زمان از ایپامورلین و CJC 1295 افزایش بهره‌وری است.

ایپامورلین با تحریک غده هیپوفیز باعث ترشح هورمون رشد به شکل کنترل شده می‌شود. این یک جریان ثابت عضله سازی و ریکاوری را فراهم می‌کند.

در مقابل، CJC 1295 با تقلید هورمون ترشح کننده هورمون رشد (GHRH) باعث طولانی‌تر شدن این فرایند می‌شود. منبع (۶)

ایپامورلین باعث شروع ترشح هورمون رشد می‌شود و CJC 1295 مدت زمان این فرایند را افزایش می‌دهد.

مزایای مصرف هم‌زمان ایپامورلین و CJC 1295

• افزایش رشد عضلانی
• افزایش چربی سوزی
• بهبود ریکاوری
• افزایش قدرت و استقامت
• بهبود سلامتی کلی بدن

مزایای دیگر CJC-1295 و ایپامورلین

علاوه بر اثرات ترکیبی آن‌ها بر هورمون رشد، عضلات و چربی، CJC 1295 و ایپامورلین ممکن است مزایای سلامتی دیگری هم داشته باشند:

ریکاوری

به یاد داشته باشید: بخشی از اثربخشی هورمون رشد برای رشد عضلات این است که تکثیر سلولی را افزایش می‌دهد. جالب است که تکثیر سلولی نقش کلیدی در یک فرآیند پیچیده بیوشیمیایی دارد که به ریکاوری از آسیب‌های عضلانی کمک می‌کند. منبع (۷)

تحقیقات در مورد استفاده از محرک‌های ترشح هورمون رشد برای تسهیل بهبود آسیب‌ها نتایج مختلفی را نشان می‌دهند. از یک سو، یک مطالعه آزمایشی در سال ۲۰۲۰ نشان داد که: افزایش گردش هورمون رشد می‌تواند قدرت عضلات چهارسر ران را در بیمارانی که پس از آسیب رباط صلیبی قدامی تحت جراحی بازسازی قرار گرفته‌اند حفظ کند؛ از سوی دیگر، یک مطالعه آزمایشگاهی در سال ۲۰۲۴ نشان داد که: مصرف هورمون رشد بر تکثیر سلولی در سلول‌های تاندون و رباط اثر مثبت نداشته است. منبع (۸ و ۹)

قبل از اینکه بتوانیم با اطمینان بگوییم: آیا درمان‌های پپتیدی مانند: CJC 1295، ایپامورلین و مشابه آن‌ها دارای کارایی قابل اعتمادی در بهبود آسیب‌ها هستند، به تحقیقات بیشتری نیاز است.

کیفیت خواب

مطالعات از دست‌کم دهه ۹۰ میلادی نشان داده‌اند که: فعالیت بالاتر GHRH می‌تواند بیداری را کاهش داده و خواب عمیق را افزایش دهد. دلیلش است که: GHRH برای وارد کردن شما به مراحل عمیق‌تر خواب و نگه داشتن شما در آن مرحله ضروری است.  منبع (۱۰، ۱۱ و ۱۲)

در ضمن، پتانسیل CJC 1295 در تقویت خواب به ساخت عضله نیز کمک می‌کند، زیرا استراحت کافی برای سنتز پروتئین عضلات اسکلتی ضروری است. منبع (۱۳)

ضد پیری و افزایش طول عمر

اگرچه درست است که سطح هورمون رشد به طور طبیعی با افزایش سن کاهش می‌یابد و احتمالاً در تغییرات فیزیولوژیکی مرتبط با سن نقش دارد اما هیچ شواهد قابل اعتماد علمی وجود ندارد که نشان دهد: افزایش هورمون رشد از طریق GHRH یا گرلین می‌تواند این تغییرات را کُند کند. منبع (۱۴)

نحوه مصرف ایپامورلین و CJC 1295

معمولاً دوز مصرفی ۱-۲ میلی‌گرم در هفته برای CJC 1295 که در چند دوز مصرفی کوچک‌تر مصرف می‌شود برای حفظ سطح ثابتی از این پپتاید کفایت می‌کند.

برای ایپامورلین نیز معمولاً ۱۰۰-۳۰۰ میکروگرم در هر بار تزریق که معمولاً چند بار در روز انجام می‌شود برای افزایش تولید هورمون رشد کفایت می‌کند.

برای کسب بهترین نتیجه توصیه می‌شود: ایپامورلین و CJC 1295 با هم‌دیگر مصرف شوند.

تزریق باید به ناحیه‌ای از بافت چربی زیرجلدی انجام شود، مانند: شکم، ران یا بازو.

بعضی‌ها قبل از خواب این ۲ پپتاید را مصرف می‌کنند تا از مزیت ترشح هورمون رشد حین خواب بهره‌مند شوند. عده‌ای دیگر قبل از جلسه تمرینی آن‌ها را مصرف می‌کنند تا باعث افزایش ریکاوری و عملکرد شوند.

عوامل شخصی مثل: سن، وزن، سوخت و ساز و اهداف تناسب اندام نیز در محاسبه میزان دوز مصرفی تاثیرگذار است.

پزشکان اغلب توصیه می‌کنند که: استفاده از پپتایدهای درمانی به صورت چرخه‌ای انجام شود تا از حساسیت‌زدایی جلوگیری شود و اثر درمانی حفظ گردد.

چرخه‌ای مصرف کردن به این معناست که: درمان را برای یک دوره مشخص به طور منظم مصرف کرده و سپس یک استراحت از آن داشته باشید. یک چرخه معمولی برای CJC 1295 و ایپامورلین ۴ ماه است. ۳ ماه مصرف و ۱ ماه استراحت، بنابراین در ۱ سال، ۳ چرخه کامل خواهید داشت.

در مدت ۴ تا ۶ هفته، با تمرین منظم می‌توانید انتظار داشته باشید که برجستگی عضلانی به شکل واضح‌تری مشخص شود، ریکاوری بین جلسات تمرینی سریع‌تر شود و شاید مقداری کاهش چربی بدن نیز مشاهده گردد.

در مدت ۸ تا ۱۲ هفته، تغییرات ذکر شده بارزتر خواهند شد.

نگهداری

پپتایدهای درمانی بازترکیب شده باید به‌طور مناسب ذخیره شوند تا از تخریب سریع جلوگیری گردد. مؤسسه ملی استانداردها و کنترل زیستی بریتانیا (NIBSC) توصیه می‌کند که: این مواد در محیطی خشک، خنک و تاریک در حدود ۴ درجه سانتی‌گراد (تقریباً ۳۹ درجه فارنهایت) نگهداری شوند. بنابراین، یخچال شما بهترین محل نگهداری محسوب می‌شود. در آنجا، CJC 1295 و ایپامورلین باید برای چندین هفته پایدار بماند. منبع (۱۹)

عوارض جانبی مصرف ایپامورلین و CJC 1295

• واکنش محل تزریق شامل: خارش، قرمزی، درد و تورم.
• عدم تعادل هورمونی: تغییر خلق و خو، جوش پوستی و تغییرات میل جنسی.
• تجمع آب شامل: افزایش وزن و نفخ شکمی. منبع (۴)
• حساسیت به انسولین
• سردرد و سرگیجه

آیا استفاده از CJC-1295 و ایپامورلین ایمن است؟ 

به دلیل خطرات پزشکی زیر، استفاده از CJC 1295 و ایپامورلین نسبت به برخی پپتایدهای دیگری که بررسی کرده‌ام، برای اغلب جمعیت نسبتاً ناایمن است:

• ایمنی‌زایی: ایمنی‌زایی وضعیتی است که در آن بدن یک ماده را تهدید تلقی کرده و پاسخ ایمنی علیه آن ایجاد می‌کند. سازمان غذا و داروی آمریکا FDA هشدار می‌دهد که: هر ۲ ماده CJC 1295 و ایپامورلین در ارتباط با ایمنی‌زایی خطرناک هستند و ممکن است پیامدهای تهدیدکننده حیات مانند آنافیلاکسی ایجاد کنند. منبع (۱۵ و ۱۶)
• نگرانی‌های قلبی عروقی: به طور خاص در مورد CJC 1295، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) هشدار می‌دهد که: مصرف این ماده ممکن است با خطر افزایش ضربان قلب و واکنش گشادشدگی سیستمیک عروقی همراه باشد که شامل: گرگرفتگی، احساس گرما و کاهش موقت فشار خون است. منبع (۱۷)
• سرطان: با توجه به توانایی آن‌ها در افزایش سرعت تکثیر سلولی، محرک‌های ترشح هورمون رشد به طور کلی برای افرادی که سابقه سرطان داشته‌اند یا افرادی که تشخیص فعال سرطان دارند ایمن نیستند. استفاده از محرک‌ها ممکن است خطر عود بیماری را افزایش دهد. منبع (۱۸)

با ایپامورلین، هم‌چنین خطر مرگ هنگام تزریق وریدی وجود دارد! لازم است در اینجا توجه شود که: پپتایدهایی مانند: ایپامورلین معمولاً زیر پوست تزریق می‌شوند و نه در رگ و پزشک معالج شما به احتمال زیاد روش وریدی را توصیه نخواهد کرد.

مصرف CJC 1295 و ایپامورلین برای چه کسانی مناسب است؟

با توجه به تأثیر این داروها در افزایش سطح هورمون رشد و تأثیرات مرتبط بر ترکیب بدن، CJC 1295 و ایپامورلین بیشتر برای افرادی مناسب هستند که هیچ بیماری زمینه‌ای ندارند و می‌خواهند توده عضلانی بدون چربی خود را افزایش داده و چربی بدن را کاهش دهند. این گروه از کاربران تنها شامل بدن‌سازان نیستند، بلکه شامل افرادی نیز می‌شود که در معرض خطرات زیر هستند:

سارکوپنیا

میزان شیوع سارکوپنیا یا کاهش عضلات مرتبط با سن، بین ۱۰ تا ۱۶ درصد است، بنابراین امری غیرمعمول نیست و از آنجا که افراد در هر دهه از زندگی، ۳ تا ۸ درصد از توده عضلانی موجود خود را از دست می‌دهند، لازم است اقدامات فعال برای حفظ توده عضلانی را انجام دهید.

در غیر این صورت ممکن است با ضعف فیزیکی و کاهش عملکرد فیزیولوژیکی در سنین بالاتر مواجه شوید. تمرین بدنسازی می‌تواند خطر را کاهش دهد و یک پپتاید محرک ترشح هورمون رشد می‌تواند مفید باشد. منبع (۲۰ و ۲۲)

کمبود هورمون رشد در بزرگسالان

کمبود هورمون رشد در بزرگسالان نادر است اما تأثیر آن می‌تواند جدی باشد. این کمبود می‌تواند ناشی از عواملی مانند: آسیب مغزی تروماتیک و تومورهای هیپوفیز یا هیپوتالاموس باشد و می‌تواند به طور منفی بر قدرت، استقامت، خلق و خو، عملکرد جنسی و جنبه‌های دیگر زندگی شما تأثیر بگذارد. منبع (۲۱)

چه کسانی نامزد مناسب برای CJC 1295 و ایپامورلین نیستند؟

این درمان‌ها به طور کلی در افراد زیر منع مصرف دارند:

• زنان باردار یا در حال شیردهی، زیرا شواهد کافی برای تعیین ایمنی عمومی آن‌ها برای جنین در حال رشد یا نوزاد وجود ندارد.
• افرادی که از سوزن می‌ترسند، زیرا تزریق زیرجلدی رایج‌ترین روش مصرف است.
• وزنه‌برداران رقابتی یا بدن‌سازان به این دلیل که این پپتایدها توسط آژانس جهانی ضد دوپینگ ممنوع شده‌اند.

درک تفاوت پپتایدها و استروئیدها

توجه: این مطلب در تاریخ ۳۰ آبان ۱۴۰۴ مورد بازبینی و به روزرسانی منابع علمی قرار گرفت