بهترین پپتایدها برای کاهش وزن

افراد بیشتری برای کاهش وزن به پپتایدهای درمانی روی می‌آورند. حدود ۱۲% از بزرگسالان از دسته‌ای خاص از پپتایدهای کاهش وزن به نام آگونیست‌های گیرنده پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1 RAs) استفاده کرده‌اند و فروش ترکیبی محبوب‌ترین GLP-1 RAs از سال ۲۰۲۲ تا کنون ۸۹% رشد داشته است.

رسانه‌ها این گسترش بازار را منعکس کرده‌اند، به طوری که تبلیغات برندهایی مانند: Ozempic و Mounjaro را تقریباً در هر وقفه تبلیغاتی می‌توان مشاهده کرد. منبع (۱ و ۲)

از آنجایی که تبلیغات فقط می‌توانند اطلاعات محدودی به شما بدهند، برای اینکه ببینید آیا یک درمان خاص برای شما مناسب است یا خیر، به منابع دیگری نیاز دارید. این راهنما به بهترین پپتایدها برای کاهش وزن اشاره خواهد کرد تا بتوانید تصمیم درستی بگیرید.

خلاصه مطلب:

خلاصه توصیه‌ها:

• بیشترین مدارک علمی برای کاهش وزن: Tirzepatide
• قابل دسترس‌ترین: Semaglutide
• بهترین پپتاید غیر GLP-1 برای کاهش وزن متوسط: Tesamorelin

چگونه بهترین پپتایدها را برای کاهش وزن ارزیابی کنیم؟

بهترین پپتایدهای کاهش وزن موجود در بازار را براساس ۳ معیار که احتمالاً راهنمای انتخاب‌های سلامتی شما هستند، باید ارزیابی کرد:

• اثربخشی: کدام پپتاید قوی‌ترین شواهد علمی را برای حمایت از کاربرد خود در کاهش وزن دارد؟
• ایمنی: در میان پپتایدهایی با عوارض جانبی مشابه، کدام یک کم‌ترین خطر را دارد؟
• سهولت استفاده: آیا جایگزین‌های غیرتزریقی قابل قبولی وجود دارد؟

اثربخشی

برنده: تیرزپاتید

تحقیقات علمی به تیرزپاتید و سماگلوتید به عنوان ۲ دسته پپتاید مؤثرتر برای کاهش وزن اشاره می‌کند. در میان آن‌ها، تیرزپاتید به دلیل مکانیسم‌های دوگانه عمل خود، گزینه مؤثرتری است. ۲ مطالعه اخیر برتری آن را به وضوح نشان می‌دهند.

اولین مطالعه که در سال ۲۰۲۱ در The New England Journal of Medicine منتشر شد، یک کارآزمایی فاز ۳ به مدت ۴۰ هفته بود که شامل: نمونه بزرگی از ۱۹۷۳ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ می‌شد. بیماران به طور تصادفی به ۴ گروه تقسیم شدند:

۳ گروه دوزهای مختلف تیرزپاتید ۵، ۱۰ و ۱۵ میلی‌گرم در هفته دریافت کردند و گروه چهارم ۱ میلی‌گرم سماگلوتید دریافت کرد. در پایان مطالعه، بیماران در هر ۳ گروه تیرزپاتید حدود ۴-۱۲ پوند بیشتر از گروه سماگلوتید وزن کم کردند و نشان‌گرهای زیستی دیابتی بهتری از خود نشان دادند. منبع (۳)

دومی در سال ۲۰۲۴ در JAMA Internal Medicine منتشر شد. این یک مطالعه کوهورت (هم‌گروهی) بود که ۱۸۳۸۶ بیمار دارای اضافه وزن یا چاقی (میانگین وزن پایه: ۲۴۲ پوند یا ۱۰۹ کیلوگرم) را که بین می ۲۰۲۲ و سپتامبر ۲۰۲۳ تیرزپاتید یا سماگلوتید دریافت کرده بودند بررسی کرد. این مطالعه به این نتیجه رسید که: تیرزپاتید باعث کاهش وزن به طور قابل توجهی نسبت به سماگلوتید شد. منبع (۴)

این یافته‌ها را به این معنی ندانید که سماگلوتاید به طور چشم‌گیری از تیرزپاتاید پایین‌تر است. به هیچ وجه.

در ادامه خواهید دید که سماگلوتاید چقدر برای کاهش وزن قدرتمند است. هم‌چنین، در بخش دیگری خواهید دید که چرا ممکن است بخواهید جایگزینی مانند تسامورلین را در نظر بگیرید.

ایمنی

برنده: سماگلوتاید

GLP-1 RAها به طور کلی خطر عوارض جانبی کمتری نسبت به تسامورلین دارند و تحقیقات فعلی، مشخصات ایمنی سماگلوتاید را بالاتر از تیرزپاتاید می‌داند.

۲ آگونیست گیرنده GLP-1 که در این راهنما پوشش داده شده‌اند، عوارض جانبی رایجی دارند: تهوع، اسهال و استفراغ اما در تحقیق سال ۲۰۲۱ که به آن اشاره کردم، سماگلوتاید تا ۵% خطر تهوع کمتر، ۴% اسهال و ۲% استفراغ را نشان داد. خطر عوارض جانبی کمتر آن در مقایسه با تیرزپاتاید اندک اما واضح است.

با تسامورلین، محتمل‌ترین عوارض جانبی طبق گفته پزشکان، علائم خفیف شبیه آنفولانزا مانند: خستگی، سردرد و تهوع است اما به دلیل فعالیت آن روی هورمون رشد با افزایش خطر سرطان نیز مرتبط است. منبع (۵)

سهولت استفاده

برنده: سماگلوتاید

پپتایدهای درمانی معمولاً داروهای تزریقی هستند که باید آن‌ها را از پودر بازسازی کرده و در شرایط سرد نگهداری کنید. این به هیچ وجه کار راحتی نیست. خوشبختانه، پپتایدهای خوراکی کاهش وزن در دسترس هستند، از جمله: قطره‌های آسان‌بلع که به افراد دارای ترس از سوزن امکان دسترسی به دنیایی از داروهای قدرتمند کاهش وزن را می‌دهد و بیشتر آن‌ها برای سماگلوتاید هستند:

• Eden
• Mochi
• Zealthy
• Plush
• Ivy Rx
• Henry Meds
• Strut

در همین حال، تنها ۳ شرکت تیرزپاتید خوراکی را ارائه می‌دهند: Zealthy، Henry Meds و Strut.

بنابراین، اگر مصرف خوراکی برای کاهش وزن با کمک پپتاید ضروری است، یافتن درمان سماگلوتاید آسان‌تر از تیرزپاتید خواهد بود.

لطفاً توجه داشته باشید که: سهولت استفاده به قیمت اثربخشی تمام می‌شود.

مقایسه بهترین پپتایدهای کاهش وزن

قبل از اینکه به جزئیات علمی دقیق‌تر بپردازم، به این جدول نگاهی بیندازید که ۳ توصیه را براساس ویژگی‌های کلیدی مقایسه می‌کند:

پپتایدهای کاهش وزن چیست؟

پپتایدها زنجیره‌هایی از اسیدهای آمینه هستند که برای سوخت و ساز، ترمیم زخم، کنترل التهاب و بی‌شمار فرآیندهای بیوشیمیایی دیگر ضروری هستند. آن‌ها به طور طبیعی وجود دارند اما می‌توانند در آزمایشگاه نیز سنتز شوند تا شبیه به پپتایدهای موجود در بدن شما باشند. این گونه‌های مصنوعی، پپتایدهای درمانی نامیده می‌شوند زیرا اهداف درمانی خاصی مانند کاهش وزن را دنبال می‌کنند. منبع (۶)

پپتایدهای کاهش وزن با تقلید از هورمون‌های مسئول تنظیم اشتها و سوخت و ساز چربی به هدف خود می‌رسند. نحوه تقلید آن‌ها بستگی به دسته‌ای از پپتایدها دارد که به آن تعلق دارند.

در بخش‌های زیر، ۳ دسته از پپتایدها را که به کاهش وزن کمک می‌کنند مورد بحث قرار می‌دهم. در هر مورد، کاهش وزن شما به ادامه رعایت درمان بستگی دارد و می‌توانید انتظار داشته باشید که پس از قطع درمان، وزن بازگردد.

آگونیست‌های گیرنده پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1 RAs)

سماگلوتاید و تیرزپاتاید نمونه‌هایی از GLP-1 RAها هستند، دسته‌ای از پپتایدها که در ابتدا برای مدیریت دیابت توسعه یافتند اما مشخص شد که از طریق عملکرد خود روی پانکراس و هضم، باعث کاهش وزن می‌شوند. بخش “GLP-1” نام به هورمونی طبیعی در روده اشاره دارد که در طیف وسیعی از عملکردهای فیزیولوژیکی شرکت می‌کند. از جمله: انسولین. منبع (۷)

ترشح انسولین را تحریک می‌کند

به طور معمول بدن شما هر بار که غذا می‌خورید، انسولین را از پانکراس آزاد می‌کند. این امر امکان انتقال گلوکز (یک قند) از غذا به سلول‌های شما را فراهم می‌کند و سلول‌های شما می‌توانند از گلوکز برای انرژی استفاده کنند اما زمانی که بدن نمی‌تواند انسولین کافی تولید کند یا به طور طبیعی از آن استفاده کند، گلوکز در خون تجمع می‌یابد و منجر به دیابت می‌شود.

افراد مبتلا به دیابت باید قند خون خود را به دقت مدیریت کنند و عملکرد تحریک کننده انسولین یک پپتاید GLP-1 به آن‌ها در انجام این کار کمک می‌کند.

ترشح گلوکاگون را مهار می‌کند

یکی دیگر از ویژگی‌های دیابت، افزایش سطح گلوکاگون است، هورمون پانکراسی که به کبد می‌گوید: گلوکز را آزاد کند، همان قندی که سطح آن باید به دقت کنترل شود. به عبارت دیگر، گلوکاگون با انسولین مقابله می‌کند و دیابت را بدتر می‌کند و جلوگیری از ترشح آن به مدیریت بیماری کمک می‌کند.

تخلیه معده را کند می‌کند

تخلیه کند معده راه دیگری برای گفتن هضم آهسته‌تر است. این به معنای افزایش کمتر شدید گلوکز پس از غذا خوردن و هم‌چنین کاهش اشتها است و این به معنای دیابت قابل کنترل‌تر و تمایل کمتر به مصرف کالری اضافی است. منبع (۸ و ۹)

احساس سیری را افزایش می‌دهد

علاوه بر کاهش اشتهای شما در خارج از زمان غذا خوردن، یک GLP-1 RA احساس سیری شما را هنگام غذا خوردن افزایش می‌دهد. باز هم، نتیجه این است که: کمتر احتمال دارد در طول روز کالری بیشتری نسبت به آنچه مصرف می‌کنید دریافت کنید. منبع (۱۰)

آگونیست‌های گیرنده پلی‌پپتید انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز (GIP)

تیرزپاتید علاوه بر اینکه یک GLP-1 RA است، آگونیست GIP نیز هست، هورمونی روده‌ای که بر سوخت و ساز گلوکز و چربی تأثیر می‌گذارد. این هورمون شبیه GLP-1 است زیرا ترشح انسولین را از پانکراس تحریک می‌کند و تحقیقات نشان می‌دهند که: این ۲ هورمون به صورت هم‌افزا برای افزایش کاهش وزن عمل می‌کنند.

اما جدای از عملکرد آن بر انسولین، GIP ذخیره طولانی‌مدت چربی بدن را بهبود می‌بخشد به طوری که تجمع چربی را در عضلات اسکلتی و اندام‌ها کاهش می‌دهد. این فعالیت دوگانه احتمالاً همان چیزی است که اثربخشی فوق‌العاده تیرزپاتید را برای کاهش وزن در مطالعات بالینی توجیه می‌کند. منبع (۱۱ و ۱۲)

محرک‌های ترشح هورمون رشد

یک محرک ترشح هورمون رشد، مانند: تزامورلین ترکیبی است که باعث افزایش سطح هورمون رشد در بدن می‌شود. تزامورلین به طور خاص، آنالوگ هورمون آزادکننده هورمون رشد (GHRH) است، بنابراین از یک هورمون پیش‌ساز که ترشح هورمون رشد را تحریک می‌کند تقلید می‌کند.

هورمون رشد علاوه بر تأثیر بر تقریباً تمام بافت‌ها و اندام‌ها، رشد فیزیکی و سوخت و ساز طبیعی را تقویت می‌کند. اثرات متابولیکی آن به توانایی‌اش در تحریک تولید هورمون دیگری به نام فاکتور رشد شبه انسولین-1 (IGF-1) مربوط می‌شود. اتفاقاً سطوح پایین IGF-1 با ترکیب بالای چربی بدن همبستگی دارد، بنابراین افزایش IGF-1 از طریق هورمون رشد می‌تواند به کاهش چربی کمک کند. منبع (۱۳ و ۱۴)

پپتایدهای تزریقی در مقابل پپتیدهای خوراکی کاهش وزن

پپتیادهای درمانی معمولاً با تزریق زیر جلدی (سوزن) تجویز می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که حداکثر مقدار دارو برای اثرگذاری وارد جریان خون شما می‌شود اما جایگزین‌های خوراکی: قرص‌های حل‌شونده، قطره‌ها و قرص‌های مکیدنی نیز در دسترس هستند.

بنابراین، با وجود سیستم تحویل کمتر تهاجمی، چرا تزریق زیر جلدی هم‌چنان روش استاندارد تجویز باقی مانده است؟

پاسخ به زیست‌فراهمی یا مقدار دارویی که بدن شما واقعاً جذب می‌کند برمی‌گردد. پپتاید تزریق شده زیر جلدی می‌تواند زیست‌فراهمی تا ۵۰% داشته باشد که بسیار بالاتر از زیر ۱% است که ممکن است از یک جایگزین خوراکی به دست آورید.

دلیل این تفاوت بزرگ این است که: پپتایدهای خوراکی باید از دستگاه گوارش عبور کنند، جایی که به راحتی می‌توانند تجزیه شوند و مولکول‌های پپتاید اغلب برای عبور آسان از پوشش روده شما بسیار بزرگ هستند.

درست است که پپتایدهای خوراکی وجود دارند که از فناوری‌های افزایش جذب استفاده می‌کنند اما حتی با آن‌ها نیز ممکن است فقط کمی به ۲% زیست‌فراهمی نزدیک شوید. هم‌چنین درست است که تجویز دهانی و حلقی (از طریق پوشش‌های دهان) مسیری بسیار زیست‌فراهم‌تر از بلع فراهم می‌کند اما حتی از طریق آن مسیر نیز جذب نسبی کمتر از نصف تزریق زیر جلدی است. منبع (۱۵، ۱۶، ۱۷ و ۱۸)

با توجه به شرایط موجود، اگر می‌خواهید بیشترین بهره را از پپتاید درمانی خود برای کاهش وزن ببرید، تزریق زیرجلدی بهترین راه است، حداقل تا زمانی که فناوری به اندازه‌ای پیشرفت کند که جایگزین‌های خوراکی را به همان سطح جذب برساند.

پپتایدها برای کاهش وزن چقدر ایمن هستند؟

پپتایدهای درمانی عموماً برای افرادی که مشکلات سلامتی مشخصی دارند ایمن هستند. بخشی از این موضوع به این دلیل است که شما باید تحت معاینه پزشکی و آزمایش قرار بگیرید تا صلاحیت خود را برای دریافت پپتاید تأیید کنید، قبل از اینکه بتوانید نسخه دریافت کنید و این آزمایش‌ها به عنوان یک محافظ اولیه در برابر موارد منع مصرف عمل می‌کنند.

بخش دیگر این است که: محتمل‌ترین عوارض جانبی خفیف هستند. با GLP-1 RAs، ممکن است حالت تهوع، اسهال یا استفراغ را تجربه کنید، با تسامورلین، علائم شبیه آنفولانزا است و به طور کلی با پپتایدهای تزریقی، خطر واکنش‌های موقت در محل تزریق مانند: درد، خارش، تورم یا قرمزی وجود دارد. منبع (۱۹)

نکته: راه‌هایی برای کاهش حالت تهوع احتمالی با پپتایدها وجود دارد. به عنوان مثال: پزشک ممکن است یک داروی ضدتهوع را همراه با دارو تجویز کند یا می‌توانید با تنظیم دوز خود به تدریج در طول چند هفته تا رسیدن به سطح نگهداری، درمان را شروع کنید.

عوارض جانبی شدید ممکن است رخ دهد اما نادر است. در میان توصیه‌ها، جدی‌ترین مورد افزایش خطر سرطان مرتبط با ترشح‌کننده‌های هورمون رشد مانند تسامورلین است. این خطر ناشی از توانایی ترشح‌کننده‌های هورمون رشد در تحریک مرگ و تکثیر سلولی است، ۲ رویداد بیولوژیکی که پیش‌ساز توسعه سرطان هستند.

بنابراین اگر در حال حاضر سرطان دارید یا از تشخیص سرطان جان سالم به در برده‌اید، تسامورلین یا هر پپتاید دیگری در این دسته برای شما تجویز نمی‌شود. معاینه و آزمایشات آزمایشگاهی شما باید شما را از نامزدی حذف کند.

پپتایدهای درجه پزشکی در مقابل پپتایدهای درجه تحقیقاتی برای کاهش وزن

بسیاری از پپتایدهای درمانی که می‌توانید به صورت آنلاین پیدا کنید، پپتایدهای درجه تحقیقاتی هستند که برای استفاده در محیط‌های آزمایشگاهی طراحی شده‌اند و نه برای مصرف انسان.

آن‌ها بدون نسخه قابل خرید هستند اما از آنجایی که تحت همان سخت‌گیری‌های خلوص و ایمنی همتایان درجه پزشکی خود قرار نمی‌گیرند، اگر آن‌ها را به بدن خود تزریق کنید، خطر قابل توجهی برای سلامتی ایجاد می‌کنند.

بنابراین، بسیار مهم است که برای اهداف کاهش وزن خود از محصولات درجه پزشکی استفاده کنید.

پپتایدهای کاهش وزن برای چه کسانی هستند؟

برای اینکه کاندیدای پپتاید کاهش وزن یعنی GLP-1 RA باشید، معمولاً باید یک یا چند مورد از معیارهای تشخیصی زیر را داشته باشید:

• چاقی: چاقی به داشتن شاخص توده بدنی (BMI) بالای ۳۰ تعریف می‌شود.
• مشکلات سلامتی مرتبط با وزن: چندین مشکل سلامتی ناشی از اضافه وزن بدن است، از جمله: دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی عروقی، فشار خون بالا و آپنه خواب. هر یک از این مشکلات سلامتی، علاوه بر اضافه وزن یا چاقی، ممکن است شما را برای پپتاید کاهش وزن مناسب کند.

برای تسامورلین، معیارهای تشخیصی می‌تواند گسترده‌تر باشد. به طور دقیق، این دارو برای افراد مبتلا به HIV که در نتیجه درمان ضد رتروویروسی چربی شکمی انباشته کرده‌اند تجویز می‌شود اما پزشکان آن را برای بیماران غیر HIV که می‌خواهند چربی شکمی خود را از بین ببرند هم تجویز می‌کنند.

پپتایدهای کاهش وزن برای چه کسانی مناسب نیست؟

حتی اگر معیارهای تشخیصی مورد بحث را داشته باشید، اگر شرایط زیر را داشته باشید، پپتاید کاهش وزن برای شما تجویز نمی‌شود:

بارداری

مطالعات حیوانی نشان می‌دهند که: فرزندان مادران باردار در معرض GLP-1 RA ممکن است دچار ناهنجاری‌های اسکلتی، وزن کم هنگام تولد و رشد نامناسب شوند. اگرچه ناهنجاری‌های مادرزادی به طور گسترده در انسان شناسایی نشده‌اند، به افرادی که باردار هستند یا قصد بارداری دارند توصیه می‌شود: درمان GLP-1 RA خود را قطع کنند. منبع (۲۰)

برای ترشح‌کننده‌های هورمون رشد مانند: تسامورلین، تحقیقات قطعی نیست. به عبارت دیگر، شواهد کافی برای اطمینان از ایمن بودن چنین پپتایدهایی برای جنین در حال رشد یا نوزاد وجود ندارد.

شیردهی

اگرچه مولکول‌های پپتاید برای انتقال از طریق شیر مادر باید غلظت‌های قابل توجه‌ای داشته باشند اما داده‌های تحقیقاتی بسیار ناچیز است که بتوان با اطمینان گفت: استفاده از GLP-1 RAها یا ترشح‌کننده‌های هورمون رشد برای نوزاد ایمن است.

بیمار سرطانی یا دارای افزایش خطر سرطان

اگر سرطان دارید یا از سرطان جان سالم به در برده‌اید، نباید برای کاهش وزن از ترشح‌کننده هورمون رشد استفاده کنید. اثر تحریک‌کننده پپتاید بر مرگ سلولی و تکثیر سلولی می‌تواند شانس بقای شما را کاهش دهد یا خطر عود را افزایش دهد.

عدم تحمل تزریق

اکثر پپتایدهای کاهش وزن از طریق تزریق تجویز می‌شوند، بنابراین اگر بر ترس خود از سوزن غلبه نکنید، در رعایت پروتکل درمانی خود با مشکل مواجه خواهید شد.

تیرزپاتید

علمی‌ترین پپتاید برای کاهش وزن

مزایا

• عملکرد دوگانه آگونیست برای بهبود اثربخشی
• در مطالعات بالینی در مقایسه با سماگلوتاید منجر به کاهش وزن بیشتری شده است.
• معمولاً فقط یک بار در هفته تجویز می‌شود.

معایب

• احتمالاً خطر عوارض جانبی بالاتر از سماگلوتاید
• کمتر از سماگلوتاید به صورت آنلاین در دسترس است.

تیرزپاتید یک آگونیست دوگانه است، به این معنی که فعالیت‌های نه یک، بلکه دو هورمون را شبیه‌سازی می‌کند:

• GLP-1: ترشح انسولین را تحریک می‌کند، ترشح گلوکاگون را مهار می‌کند، هضم را کند می‌کند و احساس سیری را افزایش می‌دهد.
• GIP: ترشح انسولین را تحریک می‌کند و به کاهش تجمع چربی کمک می‌کند.

به لطف عملکرد دوگانه تیرزپاتید در برابر عوامل چاقی، این دارو در میان تمام پپتایدهای درمانی که در حال حاضر برای کاهش وزن استفاده می‌شوند به بالاترین رتبه رسیده است.

• عوارض جانبی خاص تیرزپاتید

شایع‌ترین عوارض جانبی تیرزپاتید: تهوع، اسهال و استفراغ است. این همانند سماگلوتاید است، با این تفاوت که اثربخشی دوگانه آگونیست برتر تیرزپاتید به نظر می‌رسد با خطر عوارض جانبی بالاتری مطابقت دارد.

سماگلوتاید

در دسترس‌ترین پپتاید برای کاهش وزن، با خطر عوارض جانبی کمتر

مزایا

• در دسترس‌ترین درمان GLP-1 برای کاهش وزن.
• در مطالعات بالینی منجر به کاهش وزن چشم‌گیری شده است.
• خطر عوارض جانبی کمتر در مقایسه با تیرزپاتید.
• معمولاً فقط ۱ بار در هفته تجویز می‌شود.

معایب

• طبق تحقیقات علمی، به اندازه تیرزپاتید برای کاهش وزن موثر نیست.

سماگلوتاید ممکن است عملکرد دوگانه تیرزپاتید را نداشته باشد اما هم‌چنان یک درمان بسیار موثر برای دستیابی به کاهش وزن سریع است. به عنوان یک آگونیست گیرنده GLP-1، گیرنده‌هایی را در بدن از جمله در پانکراس، هدف قرار می‌دهد که مسئول تنظیم احساس سیری پس از غذا هستند و سرعت خروج غذا از معده را کند می‌کند.

نتیجه این است که: احتمالاً کمتر از حد معمول غذا می‌خورید، بنابراین از کالری‌های اضافی که بدن در غیر این صورت به عنوان چربی ذخیره می‌کند، جلوگیری می‌کنید. این‌ها نتایج یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ روی ۳۰ فرد مبتلا به چاقی بود که نه تنها اشتها و هوس غذایی کمتری از خود نشان دادند، بلکه کنترل بهتر غذا خوردن و ترجیح نسبی کمتر برای غذاهای چرب و پرانرژی نیز داشتند. منبع (۲۱)

مطالعات دیگر می‌توانند به ما کمک کنند تا میزان کمک سماگلوتاید به کاهش وزن را کمی‌سازی کنیم. به عنوان مثال: یک کارآزمایی در سال ۲۰۲۲ با ۳۳۸ شرکت‌کننده را در نظر بگیرید که اثرات آن را با یک GLP-1 RA دیگر، لیراگلوتاید مقایسه کرد.

در اینجا، پس از ۶۸ هفته، گروه سماگلوتاید به طور متوسط ۱۵.۸% کاهش وزن بدن را نسبت به خط پایه مشاهده کردند، در حالی که این کاهش برای لیراگلوتاید ۶.۴% بود. منبع (۲۲)

بنابراین، در حالی که سماگلوتاید از تیرزپاتاید از نظر بالینی کمتر مؤثر است اما یک استفاده از GLP-1 برای کاهش وزن خیلی عالی است. هم‌چنین نسبت به تیرزپاتاید در دسترس‌تر است.

• عوارض جانبی خاص سماگلوتاید

شایع‌ترین عوارض جانبی سماگلوتاید همانند تیرزپاتاید است: تهوع، اسهال و استفراغ اما این عوارض معمولاً کمتر شایع هستند، احتمالاً به دلیل مکانیسم عمل نسبتاً ملایم‌تر سماگلوتاید.

اگر معده حساسی دارید، سماگلوتاید ممکن است پپتاید بهتری برای کاهش وزن باشد.

تسامورلین

بهترین پپتید غیر GLP-1 برای کاهش وزن متوسط

مزایا

• مناسب برای کاهش وزن متوسط.
• در مطالعات نشان داده شده که: چربی شکم و دور کمر را کاهش می‌دهد.
• هم‌چنین مشخص شد که: اندازه و قدرت عضلانی را افزایش می‌دهد.

معایب

• مطالعات محدود روی جمعیت‌های غیر HIV
• افزایش خطر سرطان برای گروه‌های خاص
• برای کاهش وزن سریع ایده‌آل نیست.
• معمولاً به ۵-۷ تزریق در هفته نیاز دارد.

تسامورلین یک داروی بدون نسخه برای کاهش وزن است. این بدان معناست که برای یک بیماری جداگانه مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا FDA است اما کاربردهایی دارد که آن را برای اهداف دیگر مؤثر می‌سازد.

کاربرد مورد تأیید FDA آن برای درمان لیپودیستروفی مرتبط با HIV، یا تجمع بیش از حد چربی شکم ناشی از درمان ضد رتروویروسی است و در تخصص خود عملکرد خوبی داشته است. به عنوان مثال: در یک کارآزمایی بالینی در سال ۲۰۱۰، افرادی که تسامورلین دریافت کردند، به طور متوسط ۱۸% کاهش چربی احشایی را در مقایسه با دارونما تجربه کردند.

این خاصیت کاهش چربی است که تسامورلین را به یک گزینه جذاب پپتاید غیر GLP-1 تبدیل می‌کند. این ممکن است به ویژه برای افرادی که رویکردی متوسط‌تر را برای بازسازی بدن ترجیح می‌دهند تا از ویژگی‌های فرورفته صورت (معروف به چهره اوزمپیک) که با کاهش وزن سریع همراه است اجتناب کنند، جذاب باشد. منبع (۲۳)

اگرچه بیشتر تحقیقات تسامورلین به بیماران مبتلا به HIV پرداخته است، حداقل یک مطالعه از سال ۲۰۰۶ به کاربرد آن برای کاربران غیر HIV مثبت اشاره دارد. در این مطالعه، گروهی از شرکت‌کنندگان ژاپنی به طور تصادفی به گروه تسامورلین یا گروه دارونما تقسیم شدند. پس از ۲۴ هفته، گروه تسامورلین به طور متوسط ۹.۳% کاهش در چربی بدن و هم‌چنین بهبود در پروفایل‌های لیپیدی سرم را مشاهده کرد. منبع (۲۴)

محققان دیگر، پتانسیل تسامورلین را برای بهبود حوزه‌های جانبی سلامت برجسته کرده‌اند. به عنوان مثال: یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ نشان داد که: این دارو در افزایش اندازه و تراکم عضلات اسکلتی موثر است. منبع (۲۵)

• عوارض جانبی خاص تسامورلین

تسامورلین می‌تواند علائمی شبیه آنفولانزا مانند: خستگی، تهوع و سردرد ایجاد کند. درد مفاصل و عضلات با شدت‌های متفاوت نیز ممکن است رخ دهد. این عوارض معمولاً خفیف هستند و در ابتدای درمان شایع‌ترند. احتمال بروز آن‌ها با ادامه پروتکل درمانی کاهش می‌یابد.

در میان افرادی که تشخیص سرطان دارند و هم‌چنین کسانی که از سرطان بهبود یافته‌اند، ترشح‌کننده‌های هورمون رشد به طور کلی می‌توانند وضعیت آن‌ها را بدتر کرده یا خطر عود را افزایش دهند.

بهترین پپتایدها برای عضله سازی