زینک پیکولینات را مصرف کنیم یا نه؟

به عنوان یک ماده مغذی معدنی که در سراسر بدن یافت می‌شود، نمی‌توان از اهمیت روی (زینک) در رژیم غذایی چشم پوشید. روی که به طور گسترده در متابولیسم پروتئین‌ها، لیپیدها، اسیدهای نوکلئیک و هم‌چنین رونویسی صحیح ژن‌ها نقش دارد، نقش مهمی در سلامت جسمانی ایفا می‌کند. منبع (۱)

با این حال، روی با وجود اهمیتش، نه توسط بدن سنتز می‌شود و نه می‌تواند به مقدار قابل توجهی ذخیره شود. بیشتر آن در واقع در بافت‌های عضلانی و استخوانی ذخیره می‌شود و بنابراین، همیشه به راحتی در دسترس نیست. به همین دلیل است که باید روی (زینک) را از غذا و مکمل‌ها دریافت کنید و آن را به طور منظم مصرف کنید. منبع (۲)

تحقیقات تثبیت‌شده فراوانی وجود دارند که نشان می‌دهند: سطوح کافی روی برای ایمنی، باروری، شناخت، بهبود، مو و پوست سالم، حس چشایی و بویایی و بسیاری دیگر از سیستم‌های بیولوژیکی مفید است. سوال این نیست که آیا روی مفید است، بلکه این است که از چه نوعی استفاده کنیم و چقدر نیاز داریم. مقدار آن به رژیم غذایی، سن و وضعیت سلامتی فعلی فرد بستگی دارد. منبع (۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۹ و ۱۰)

⭐️ نسخه هوش مصنوعی مقاله زینک پیکولینات را مصرف کنیم یا نه؟ در کست باکس

خلاصه مطلب:

فاصله گرفتن از اکسید زینک

برای دهه‌ها، اکسید روی (زینک) در مولتی‌ویتامین‌ها و مکمل‌های معدنی، عمدتاً به دلیل هزینه کم، سهولت تهیه و وزن نسبتاً پایین آن استفاده می‌شد اما در طول سال‌ها، تحقیقات نشان داده است که: اکسید روی فراهمی زیستی بسیار پایینی دارد.

یک تحقیق حتی نشان می‌دهد که: اکسید زینک در برخی افراد جذب صفر دارد! با هوشمندتر شدن مصرف‌کنندگان، تولیدکنندگان مکمل‌ها نیز از اکسید روی فاصله گرفته و به دنبال اشکالی هستند که فراهمی زیستی و جذب بالاتری را فراهم می‌کنند. منبع (۱۱، ۱۲ و ۱۳)

انواع مختلفی از ترکیبات روی در بازار وجود دارند که هر کدام پروفایل‌های جذب متفاوتی دارند. در حالی که برخی از اشکال با داشتن فراهمی زیستی بالاتر نسبت به اکسید روی، بهبود نشان می‌دهند اما این کار را با فدا کردن طعم و بو انجام می‌دهند. این اشکال جدید و بهبود یافته ممکن است راحت‌تر جذب شوند اما تنها در صورتی که بتوانید طعم تلخ و بوی تندشان را تحمل کنید.

زینک پیکولینات

یک شکل از زینک با فراهمی زیستی بالا وجود دارد که این نگرانی‌ها را برطرف می‌کند اما هنوز به اندازه کافی مورد توجه قرار نمی‌گیرد: زینک پیکولینات.

این ترکیب که به اسید پیکولینیک متصل است، روشی منحصر به فرد و قدرتمند برای مصرف این ماده معدنی حیاتی است که از همان مکانیزمی استفاده می‌کند که در سیستم گوارشی خودمان یافت می‌شود. منبع (۱۴)

تحقیقات نشان می‌دهند: فراهمی زیستی زینک پیکولینات در مقایسه با دو شکل جایگزین مکمل زینک به طور قابل توجهی بهتر است. منبع (۱۵)

مکانیسم طبیعی جذب زینک در بدن

در دهه ۷۰ میلادی، دانشمندان مواد متصل‌شونده به روی را در دستگاه گوارش موش‌ها کشف کردند که به عنوان لیگاند‌های متصل‌شونده به روی با وزن مولکولی پایین یا LMW-ZBL شناخته می‌شوند. این مواد، که شامل: پیکولینات (اسید پیکولینیک) و سیترات (اسید سیتریک) بودند، به عنوان لیگاند‌های متصل‌شونده به روی (ZBLs) شناسایی شدند. منبع (۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹ و ۲۰)

لیگاند‌های مشابهی در ترشحات پانکراس سگ‌ها مشاهده شد که باعث شد محققان این نظریه را مطرح کنند که این مولکول‌ها جذب روی رژیم غذایی را تسهیل می‌کنند. هنگامی که به موش‌ها رژیم غذایی کم روی داده شد، درصد جذب روی آن‌ها (همراه با ترشح ZBLs) در تلاشی برای جبران کاهش سطح روی افزایش یافت. منبع (۲۱)

علاوه بر این، ZBLها در شیر انسان و موش صحرایی نیز یافت شدند. منبع (۲۲ و ۲۳)

آیا اسید پیکولینیک، بهترین ZBL است؟

اسید پیکولینیک (C5H4N(CO2H)) که به عنوان متابولیت اسید آمینه تری