پپتاید ایپامورلین را مصرف کنیم یا نه؟
اگر بدنسازی با تجربه باشید به احتمال زیاد از دنیای مکملها عبور کردهاید و وارد دنیای جدید پپتایدها شدهاید. پپتایدهایی مثل: ایپامورلین که میتوانند در رقابتهای بدنسازی تعیین کننده باشند.
تحقیقات نشان میدهند: پپتاید ایپامورلین میتواند باعث افزایش سطح هورمون رشد شود. منبع (۱)
شرکت Novo Nordisk Inc در ابتدا ایپامورلین را به عنوان درمانی بالقوه برای ایلئوس پس از جراحی، حالتی که در آن روده پس از عملهای جراحی عملکرد خود را از دست میدهد توسعه داد.
در ادامه تلاش میکنم توضیحات بیشتری در مورد ایپامورلین بدهم.
خلاصه مطلب:
ایپامورلین چیست؟
پپتاید ایپامورلین در دسته پپتایدهای ترشح کننده هورمون رشد (GHRPs) قرار میگیرد. جز دسته پنتا پپتید است که اثر بالایی در ترشح هورمون رشد دارد. منبع (۲)
در ضمن، نیمه عمر بالایی (۱.۵-۲.۵ ساعت) نسبت به پپتاید GHRP-2 (۲۲-۵۵ دقیقه) دارد. همچنین، باعث افزایش وزن میشود که برخلاف اثر GHRP-2 و GHRP-6 است که باعث افزایش رشد عضله بدون چربی میشوند. منبع (۳)
جادوی ایپامورلین به خاطر تقلید اثر گرلین رخ میدهد. هورمونی که به صورت انتخابی با گیرندههای ترشح کننده هورمون رشد (GHS-R1a) ارتباط برقرار میکند. منبع (۴، ۵ و ۶)
ماده مقلد گرلین اساساً مادهای است که عملکرد هورمونهای گرسنگی را تقلید میکند، این ماده اشتها را تحریک میکند. منبع (۱۲ و ۱۳)
این باعث میشود تا هورمون رشد از غده هیپوفیز ترشح شود و فرایندهایی مثل: عضله سازی، کنترل اشتها، سوخت و ساز چربی و نحوه استفاده از انرژی در بدن آغاز شوند.
به این ترتیب، فردی که از این ماده استفاده میکند، بیشتر از حد معمول غذا میخورد. این کار به افزایش عضلات بدن کمک میکند.
در ضمن، ایپامورلین به ریکاوری عضلانی نیز کمک میکند. همچنین، اثرات ضد پیری هم دارد.
دلیل دیگری که ایپامورلین مورد علاقه بسیاری است، به دلیل خاص بودن عملکرد آن است. چرا که غده هیپوفیز قدامی حتی به دوزهای کوچک ایپامورلین نیز بسیار سریع پاسخ میدهد. منبع (۱۱)
نکته جالب: ایپامورلین برخلاف محرکهای هورمونهای رشد، باعث تحریک اشتها نمیشود و خانمها میتوانند از خواص چربی سوزی آن استفاده کنند.
- فرم: تزریقی
- دوره مصرف: تا ۳ ماه
- عوارض جانبی: مقاومت به انسولین
- مصرف شود با: HGH / IGF-1 / GHRP / CJC-1295
منافع ایپامورلین
هدف اصلی مصرف ایپامورلین، افزایش هورمون رشد در بدن است.
ایپامورلین باعث افزایش سرعت فرایند ریکاوری میشود که در رشد عضلانی بسیار تاثیرگذار است. منبع (۷)
سطح بالای ایپامورلین باعث بهبود کیفیت خواب میشود. منبع (۹)
بعد از ۳۰ سالگی، هر ۱ دهه حدود ۱۵ درصد از میزان ترشح هورمون رشد کاسته میشود. منبع (۱۰)
ایپامورلین باعث تحریک تولید طبیعی هورمون رشد میشود. این باعث میشود انرژی بیشتری داشته باشید، تولید کلاژن بیشتر باعث جوانتر شدن پوست، مو و ناخنها میشود.
به افزایش قدرت عضلانی و تشکیل استخوان کمک میکند
خاصیت دیگر ایپامورلین، افزایش میزان مواد معدنی درون استخوان است. منبع (۸)
آزمایشی اثر ایپامورلین را برای مقابله با تأثیر گلوکوکورتیکوئید آزمایش کرد.
گلوکوکورتیکوئیدها، هورمونهای استروئیدی هستند که میتوانند منجر به کاهش تشکیل عضلات و قدرت استخوان شوند.
نتایج آزمایش نشان داد که: افراد تحت درمان با ایپامورلین آسیبی ندیدند. آنها از هرگونه کاهش قدرت عضلانی یا تشکیل استخوان در امان بودند.
این ماده باعث افزایش غلظت نشانگرهای بیوشیمیایی خاصی میشود. این نشانگرهای بیوشیمیایی همانهایی هستند که برای تشکیل استخوان مشخص شدهاند. منبع (۱۴)
میل جنسی را افزایش میدهد
ایپامورلین همچنین میل جنسی و عملکرد جنسی شما را افزایش میدهد. منبع (۱۵)
ایپامورلین میتواند نقش حیاتی در توانایی نعوظ مردان ایفا کند. منبع (۱۶)
ایپامورلین در برانگیختگی جنسی نیز ضروری است. منبع (۱۷)
نحوه استفاده از ایپامورلین
ایپامورلین به شکل آمپول در دسترس است و زیر پوست تزریق میشود. معمولاً ایپامورلین را در ناحیه شکم تزریق میکنند.
اگر هدف بهبود جراحات است باید نزدیک محل جراحت تزریق صورت گیرد.
- میزان دوز مصرفی ایپامورلین، ۲۰۰-۳۰۰ میکروگرم است که تا ۳ بار در روز میتواند تزریق شود. (برای اهداف بدنسازی) منبع (۱۸)
- روزی ۱ بار حدود ۲۰۰ میکروگرم برای اهداف جوانسازی.
نکته: هیچ دوز ثابت شده علمی وجود ندارد بهتر است با پزشک خود برای انتخاب دوز مصرفی مشورت کنید.
زمان مصرف ایپامورلین خود را هر روز تغییر ندهید. یک برنامه نامنظم میتواند منجر به اثرات مضر شود. منبع (۱۹)
همچنین باید بدانید که: دوز توصیه شده برای ورزشکاران بالاتر است. بدن آنها تحت فشار قابل توجهی قرار میگیرد و به انرژی و عضلات بیشتری نیاز دارد.
ورزشکاران میتوانند برای بهترین نتایج، دوز ۲۰۰ تا ۳۰۰ میکروگرم را ۲ یا حتی ۳ بار در روز مصرف کنند. منبع (۲۰)
دوره مصرف ایپامورلین
معمولاً ایپامورلین را چند ساعت قبل از خواب مصرف میکنند.
دوره اول مصرف ۶۰-۹۰ روز طول میکشد. بعد به مدت ۱ ماه مصرف را قطع میکنید.
یک فرد عادی که نیازهای شدید HGH (هورمون رشد انسانی) در بدن خود ندارد، میتواند یک دوره حداقل ۸ هفتهای را طی کند. حداکثر زمان میتواند حدود ۱۲ هفته باشد.
پس از ۱۲ هفته، ایپامورلین ممکن است اثربخشی خود را از دست بدهد یا عوارض جانبی نشان دهد. منبع (۲۱)
این فقط برای ورزشکاران نیست، بلکه برای افرادی است که سعی در افزایش توده عضلانی بدون چربی خود دارند. میتوانید یک دوره حداقل ۱۲ هفتهای و حداکثر ۱۶ هفتهای را امتحان کنید. منبع (۲۲)
اما قبل از افزایش مدت زمان چرخه خود، مطمئن شوید که این دستورالعمل ها را دنبال می کنید:
- افزایش زمان چرخه را به آرامی شروع کنید
در ابتدای دوره با دوزهای کمتری شروع کنید. منبع (۲۳)
مهمترین نکتهای که باید به آن توجه کنید:
هشدار ۱: چرخه ایپامورلین خود را به طور ناگهانی تغییر ندهید یا بدون دلیل آن را در میانه متوقف نکنید.
این یکی از بدترین اشتباهاتی است که میتوانید مرتکب شوید.
هنگامی که هر داروی پزشکی مصرف میکنید، بدن و اندامهای شما با تغییراتی که این دارو در آنها ایجاد میکند، سازگار میشوند. الگوهای منظم آنها بسته به دارو کمی یا به شدت تغییر میکند. منبع (۲۴)
آنچه در صورت ناتمام گذاشتن یک چرخه اتفاق میافتد این است که بدن و اندامهای شما زمان کافی برای تطبیق با آن تغییرات را پیدا نمیکنند.
در برخی موارد، ممکن است علائم ترک را تجربه کنید، مانند:
- کاهش اشتها
- ضعف
- خستگی
- استفراغ
- درد شکم. منبع (۲۵)
به همین دلیل به شدت پیشنهاد میکنم: برای چرخه ایپامورلین مناسب خود با یک پزشک متخصص مشورت کنید.
هنگامی که مدت زمان چرخه خود را دانستید، مطمئن شوید که آن را تغییر نمیدهید یا مصرف ایپامورلین را ناگهانی قطع نمیکنید. منبع (۲۶)
همچنین در این مدت، دوز ایپامورلین را تغییر ندهید. در تمام روزهای دوره، مقدار یکسانی را در زمان ثابتی مصرف کنید.
هشدار ۲: دورههای پشت سر هم ایپامورلین را دنبال نکنید.
پس از اتمام دوره توصیه شده خود، حدود ۱ ماه مصرف ایپامورلین را قطع کنید. پس از این مدت میتوانید دوره خود را دوباره شروع کنید.
در همین حال، گیرندههای بدن شما زمان کافی خواهند داشت تا اطمینان حاصل کنند که به ایپامورلین بسیار حساس نمیشوند. اگر این اتفاق بیفتد، حتی دوز پایین ایپامورلین نیز میتواند اثرات شدیدی ایجاد کند. منبع (۲۷)
ایپامورلین را با چه پپتاید دیگری مصرف کنیم؟
معمولاً ایپامورلین را با سرمورلین و CJC-1295 مصرف میکنند. استفاده از سرمورلین باعث افزایش خواصی مثل: عضله سازی، ریکاوری بهتر، کاهش قابل توجه چربی و بهبود عملکرد جنسی میشود.
استفاده از CJC-1295 هم به عضله سازی و چربی سوزی همزمان کمک میکند.
عوارض جانبی ایپامورلین
- سردرد
- حالت تهوع
- درد شکمی
- احساس خستگی (در برخی گزارشها)
- قرمزی در محل تزریق. منبع (۳۱)
عوارض جدیتر ایپامورلین
نئوپلاسم
نئوپلاسم رشد جدید یا غیرطبیعی بافتها در بدن است. منبع (۳۲)
این اتفاق میافتد زیرا هورمونهای رشد نیز سلولها را برای تکثیر تحریک میکنند و ایپامورلین تولید این هورمونهای رشد را افزایش میدهد.
اگر مقدار زیادی ایپامورلین مصرف کنید، حتی میتواند منجر به تکثیر بسیار سریع سلولی شود. این برای شما خطرناک است زیرا رشد کنترل نشده بافتها میتواند در بدن رخ دهد.
فشار خون بالا
اگر از قبل از فشار خون بالا رنج میبرید، ایپامورلین پپتاید مناسبی برای شما نیست و حتی اگر سابقه پزشکی فشار خون بالا ندارید، باز هم باید در مصرف ایپامورلین احتیاط کنید.
افزایش سطح هورمون رشد بر کلیهها و فعالیت طبیعی آنها تأثیر میگذارد. اگر هر مادهای فعالیت کلیههای شما را مختل کند، بر بدن شما تأثیر میگذارد. غلظت مواد شیمیایی مختلف در بدن میتواند به شدت در خون تغییر کند. این منجر به فشار خون بالا میشود. منبع (۳۳)
این همچنین دلیلی است که میتواند منجر به احتباس مایعات شود. منبع (۳۴)
اسکولیوز
این یکی از بالاترین عوامل خطر برای فردی است که ایپامورلین مصرف میکند.
اسکولیوز وضعیتی است که در آن ستون فقرات فرد به پهلو خم میشود. موارد خفیف این بیماری ممکن است تأثیر زیادی بر شما نداشته باشد اما موارد شدیدتر میتواند بسیار دردناک باشد. منبع (۳۵)
این اتفاق به دلیل اثرات تحریککننده رشد ناشی از ایپامورلین رخ میدهد، به خصوص اگر آنها به شدت افزایش یابند. منبع (۳۶ و ۳۷)
البته، اینها خطرات بالقوه هستند. به ندرت گزارشی از عوارض جانبی ایپامورلین وجود دارد.
جایگزینهای مصنوعی
ممکن است به هر دلیلی از استفاده از ایپامورلین احساس راحتی نکنید. به عنوان مثال: ممکن است برای شما خیلی گران باشد.
در ادامه، چند گزینه مصنوعی جایگزین ایپامورلین را معرفی میکنم:
GHRP-6
این پپتاید آزادکننده هورمون رشد ۶ است. این یک هگزا پپتاید با زنجیرهای حاوی ۶ اسید آمینه است.
GHRP-6 با تحریک غده تیروئید برای تولید بیشتر هورمونهای رشد عمل میکند. منبع (۳۸)
همچنین به کمکاری تیروئید کمک میکند. کمکاری تیروئید شرایطی است که در آن غده تیروئید به اندازه کافی هورمون تیروئید، هورمون اصلی رشد انسان را تولید نمیکند. منبع (۳۹)
همانند ایپامورلین، GHRP-6 نیز باعث میشود بدن گرلین بیشتری ترشح کند و احساس گرسنگی کند تا بدن را تحریک به مصرف غذا نماید. با این حال، اثر تحریککننده اشتهای GHRP-6 بسیار بیشتر از ایپامورلین است.
GHRP-6 اثراتی مانند: افزایش خواب موج آهسته (SWS) و کاهش سطح کورتیزول دارد.
GHRP-4
این یک پپتاید آزادکننده هورمون رشد ۴ است. این یک پلیپپتاید با زنجیرهای شامل ۴ آمینواسید است. برخی از این آمینواسیدها، آمینواسیدهای D غیرطبیعی هستند که میتوانند به ساخت پپتایدومیمتیکها کمک کنند. منبع (۴۰)
هگزارلین (HEX)
عملکرد این محرک هورمون رشد مشابه ایپامورلین است. این ماده نیز به مغز میرود و به گیرندههای غده هیپوفیز قدامی متصل و باعث ترشح هورمون رشد میگردد. منبع (۴۱)
قبل از استفاده از هگزارلین بدانید که: این ماده تأثیرات اثباتشدهای بر سیستم قلبیعروقی دارد. بنابراین اگر سابقه مشکلات قلبی دارید، تا حد امکان از مصرف آن خودداری کنید.
با این حال، تمامی تأثیرات هگزارلین بر قلب مضر نیستند. به عنوان مثال: این ماده میتواند به کاهش آترواسکلروز و کاهش فیبروز قلبی کمک کند. منبع (۴۲)
برای بهترین نتایج، باید اثر هگزارلین را پس از ۲ دوز متوالی مشاهده کنید.
آلکسامورلین (ALEX)
آلکسامورلین عملکردی بسیار شبیه به هگزارلین دارد. تفاوت آن در این است که: آلکسامورلین فعالیت آزادسازی ACTH دارد که واضحتر از هگزارلین است.
ACTH به معنی هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک است و هورمونی است که توسط غده هیپوفیز تولید میشود. منبع (۴۳)
ایپامورلین یا GHRP–2؟
GHRP–2 مخفف پپتاید آزادکننده هورمون رشد ۲ است و یک پپتاید مصنوعی بسیار رایج میباشد. همانطور که نام آن نشان میدهد، این پپتاید تولید هورمونهای رشد را افزایش میدهد. منبع (۴۴)
این دارو پتانسیل زیادی برای بهرهمندی ورزشکاران و بدنسازان دارد.
ایپامورلین و GHRP-2 عملکردهای بسیار متفاوتی دارند.
GHRP-2 باعث افزایش سطح کورتیزول و پرولاکتین میشود، در حالی که ایپامورلین این اثر را ندارد. منبع (۴۵)
همچنین، محدودیت حداکثری کوچکی در میزان هورمون رشد تولید شده با استفاده از GHRP-2 وجود دارد. ایپامورلین میتواند به طور طبیعی هورمون رشد بیشتری تولید کند.
کاربران عمدتاً ترجیح میدهند از بین این دو، ایپامورلین را استفاده کنند زیرا در تولید هورمون رشد در مقادیر زیاد مؤثرتر است.
ایپامورلین یا CJC 1295؟
CJC 1295 ماده مفید دیگری در آزادسازی هورمون رشد است. این ماده کاربرد زیادی در جامعه بدنسازی دارد. منبع (۴۶)
CJC 1295 همچنین برای کوتاهمدت به منظور کاهش چربی استفاده میشود.
تفاوت اصلی بین ایپامورلین و CJC 1295 در مدت زمان اثرگذاری آنهاست.
ایپامورلین نسبتاً سریع عمل میکند و پس از مصرف، برای مدت طولانی مؤثر است اما CJC 1295 دارای مدت زمانی کوتاه است.
به همین دلیل توصیه میشود: برای اثرات طولانیمدت از ایپامورلین استفاده شود.
چه کسی نباید از ایپامورلین استفاده کند؟
- اگر زیر ۱۸ سال دارید، باید از ایپامورلین دوری کنید. بدن شما در حال حاضر مقدار زیادی ایپامورلین تولید میکند. تولید آن در واقع پس از اواسط ۳۰ سالگی شروع به کاهش میکند. منبع (۲۸)
اما اگر به هر دلیلی همچنان میخواهید از آن استفاده کنید، قبل از مشورت با یک متخصص پزشکی معتبر این کار را انجام ندهید.
- به خوبی توجه داشته باشید که: ایپامورلین جایگزینی برای یک رژیم غذایی سالم نیست. اگر در حین مصرف ایپامورلین از یک برنامه غذایی متعادل پیروی نمیکنید، ممکن است نتایج قابل توجهی مشاهده نکنید.
- به همین ترتیب، ایپامورلین جایگزینی برای یک برنامه ورزشی نیز نیست. تنبلی نکنید و فکر نکنید که ایپامورلین میتواند کمبود ورزش را جبران کند. نمیتواند!
برای بهترین نتایج باید از یک برنامه ورزشی خوب پیروی کنید و ایپامورلین مصرف کنید. نحوه عملکرد ایپامورلین بسیار متفاوت است. منبع (۲۹)
- اگر به هر یک از اجزای این محصول حساسیت دارید، نباید از آن استفاده کنید.
این مورد رایج نیست اما برخی افراد واکنشهای آلرژیک به پپتایدهای آزادکننده هورمون رشد را تجربه میکنند. یک واکنش توسط بدن شما به یکی از مواد شیمیایی موجود در ایپامورلین میتواند بسیار خطرناک باشد. منبع (۳۰)
توجه: این مطلب در تاریخ ۱۰ آذر ۱۴۰۴ مورد بازبینی و به روزرسانی منابع علمی قرار گرفت
