دی هیدرو بربرین را مصرف کنیم یا نه؟
یکی از محبوبترین مواد تشکیلدهنده مکملهای غذایی به ویژه از نظر سلامت متابولیک، بربرین است. امروز در مورد یک ماده جدید بحث میکنم که میتواند پایانی بر مصرف بربرین باشد.
بربرین یک آلکالوئید گیاهی قدرتمند است که پاسخ انسولین بدن را بهبود میبخشد، تحقیقات علمی متعددی به بهبودهای قابل توجهی در حساسیت به انسولین، سطح گلوکز ناشتا، کاهش نتایج آزمایش HbA1c، تقسیم مواد مغذی و موارد دیگر اشاره میکنند.
میدانیم بربرین در حالی که مؤثرترین ماده در هر مکمل قند خون یا عامل دفع گلوکز است، دارای معایبی است که شامل: نیاز به مصرف دوزهای بالا و ناراحتی گوارشی میشود. هر دوی این مشکلات با یکی از مشتقات آن یعنی دی هیدرو بربرین حل میشود.
تحقیقات نشان میدهند که: دی هیدرو بربرین تا ۶ برابر بهتر از بربرین استاندارد است و اثرات باورنکردنی را در دوزهای پایینتر و عوارض جانبی کمتر به ارمغان میآورد.
خلاصه مطلب:
چربی بسوزانید، نه قند
در دنیای چربی سوزی یک قانون وجود دارد: وقتی قند میسوزانید، چربی نمیسوزانید.
در واقع، دهههاست که میدانیم وقتی سطح گلوکز خون یا سطح انسولین بالا میرود، اکسیداسیون چربی به طور قابل توجهی کند میشود. اگر این سطوح برای مدت طولانی بالا بمانند، مقاومت به انسولین و هایپرانسولینمی ایجاد میشود که با خود مجموعهای از بیماریها را به همراه دارند. منبع (۱، ۲ و ۳)
این به این معنی نیست که: مخالف غذاهایی مانند کربوهیدراتها هستم که سطح قند خون (و انسولین) را بالا میبرند. در عوض به این معنی است که: ما باید کربوهیدراتهای خود را به جایی که میخواهیم (بافت عضلانی!) برسانیم و در اسرع وقت به حالت چربیسوزی بازگردیم.
بربرین، و به میزان بیشتری، دی هیدر وبربرین، این کار را بهتر و سریعتر انجام میدهند.
البته همچنان یک رژیم غذایی سالم با کربوهیدراتهای کمتر تصفیه شده و بدون روغنهای فرآوری شده صنعتی با امگا ۶ بالا توصیه میشود.
با در نظر گرفتن این هدف، میتوانیم در مورد روشی جدید و کارآمدتر برای دستیابی به آن صحبت کنیم، در حالی که از دوزهای زیاد (۱.۵ گرم در روز!) و ناراحتیهای گوارشی که میتواند توسط بربرین استاندارد و با فراهمی زیستی پایین ایجاد شود اجتناب کنیم. منبع (۴، ۵، ۶ و ۷)
دی هیدرو بربرین چیست؟
دی هیدرو بربرین (DHB) یکی از ۱۷ متابولیت بربرین و بخش عمدهای از چرخه حیات بزرگتر بربرین است که بدن آن را متابولیزه میکند. از نظر ساختاری، این ماده یک متابولیت هیدروژنه بربرین است که خود زیستفراهمی خوراکی به مراتب بهتری نسبت به خود بربرین دارد. منبع (۸، ۹ و ۱۰)
نگرانی در این مرحله این است که: اگر دی هیدرو بربرین با فراهمی زیستی بیشتر را مصرف کنید، آیا ۱۶ متابولیت دیگر را که ممکن است برخی از فواید بربرین را فراهم کرده باشند، از دست میدهید؟
پاسخ منفی است، زیرا بربرین در وهله اول به این شکل جذب میشود! پس از جذب نسبتاً آسان دی هیدرو بربرین در روده، دوباره به بربرین اکسید میشود و به پلاسما فرستاده میشود!
این بدان معناست که: دی هیدرو بربرین به معنای واقعی کلمه یک دوربرگردان برای مشکل فراهمی زیستی پایین بربرین است. آن را مصرف میکنید اما در نهایت مقدار بیشتری بربرین در پلاسما خواهید داشت تا اینکه در وهله اول بربرین مصرف کرده باشید!
دی هیدرو بربرین: ۵ برابر فراهمی زیستی بیشتر
حالا که میدانیم چگونه وارد بدن میشود، بیایید ببینیم چقدر بهتر است. در سال ۲۰۱۵، محققان دی هیدرو بربرین خوراکی را با بربرین استاندارد مقایسه کردند. در آزمایشگاه آنها کشف کردند که: میزان جذب داخلی دی هیدرو بربرین ۵ برابر بیشتر از بربرین است. سپس آنها را روی موشها آزمایش کردند و مشاهده کردند که: DHB به طور قابل توجهی بهتر از بربرین جذب میشود، به ویژه در موشهایی که باکتریهای رودهای آنها نمیتوانستند بربرین را به خوبی تجزیه کنند.
مطالعه فوق به نکته مهمی اشاره میکند: دی هیدرو بربرین کمتر تحت تأثیر سلامت ضعیف روده قرار میگیرد که اغلب نشانه افرادی است که بیشتر به آن نیاز دارند!
مقایسه اثرات انسولین DHB با بربرین
در سال ۲۰۰۸ محققان، دی هیدرو بربرین را در برابر بربرین در موشها آزمایش کردند، به گروه بربرین ۵۶۰ میلیگرم بر کیلوگرم در روز و به گروه دوم ۱۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم در روز DHB دادند. نتایج نشان داد که: دی هیدرو بربرین بهبودهای قابل توجهی در چاقی، تجمع تریگلیسیرید و حساسیت به انسولین (افزایش ۴۴%) نسبت به بربرین داشت. آنها نتیجه گرفتند که: این اثر به احتمال زیاد به دلیل افزایش فراهمی زیستی خوراکی دی هیدرو بربرین بوده است. منبع (۱۱)
نتایج بهتر و عوارض جانبی کمتر با دوز پایینتر
تحقیقات بیشتر نشان داده است که: دی هیدرو بربرین میتواند اندازه پلاک آترواسکلروتیک کاهشیافته را بهبود بخشد و پایداری پلاک را افزایش دهد، در حالی که بربرین نمیتواند. در جذب اسیدهای چرب، اثرات بهتری و عوارض منفی کمتری نسبت به بربرین دارد. منبع (۱۲)
از نظر مشخصات عوارض جانبی، ناراحتی گوارشی نگرانی اصلی برای بربرین است. مطالعات متعدد نشان دادهاند که: DHB مشکلات معده کمتری نسبت به بربرین ایجاد میکند. اگرچه نمیتوانیم ناراحتی معده صفر را با DHB تضمین کنیم اما به لطف دوز کمتر و جذب بهتر، احتمال آن بسیار کمتر است.
اگرچه نمیتوان ناراحتی معده صفر را با DHB تضمین کرد اما به لطف دوز کمتر و جذب بهتر، احتمال آن بسیار کمتر است.
خاصیت ضد التهابی DHB اغلب قویتر است اما بستگی دارد
در حالی که بربرین بیشتر برای سلامت متابولیک استفاده میشود، خواص ضد التهابی نیز دارد که با دی هیدرو بربرین مقایسه شده است. در بیشتر آزمایشهای انجام شده روی موشها اما نه همه، DHB بهتر از بربرین عمل میکند. از نظر التهاب قلبی عروقی، دی هیدرو بربرین برنده آشکار است. با این حال، موارد خاصی وجود دارند که بربرین بهتر عمل کرده است.
به طور کلی، ما برای اثرات ضد التهابی قویتر به موادی مانند: کورکومین و متابولیتهای آن مانند: تتراهیدروکورکومین نزدیکتر نگاه میکنیم اما دی هیدرو بربرین میتواند یک عامل تمایز قوی در یک مکمل ضد التهابی باشد، به خصوص اگر التهاب ماهیت متابولیکی داشته باشد. منبع (۱۳)
دوز مصرف دی هیدرو بربرین
با توجه به دادههای موجود، بهترین دوز مصرفی دی هیدرو بربرین بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلیگرم است که ۱ تا ۳ بار در روز مصرف میشود. همیشه بهتر است دی هیدرو بربرین را قبل از وعده غذایی که بیشترین تأثیر را بر انسولین و افزایش قند خون دارد مصرف کنید که معمولاً وعدهای با کربوهیدرات بالا است.
دوزهای پایینتر را میتوان به افرادی که رژیم کم کربوهیدرات دارند نیز داد تا قند خون را پایین نگه دارند و چربیسوزی را ادامه دهند.
