علائم و نشانههای کمبود منیزیم
اگر جایزهای برای ماده مغذی همهکاره وجود داشت، شاید به منیزیم تعلق میگرفت. این ماده معدنی ساده نقش حیاتی در کمک به عملکرد موفقیتآمیز بدن ایفا میکند. علاوه بر اینکه جزئی از استخوانهای ماست، برای بیش از ۳۰۰ واکنش آنزیمی در بدن نیز ضروری است.
منیزیم در انقباض عضلات، رگهای خونی، عملکرد اعصاب و تشکیل انتقالدهندههای عصبی نقش دارد. این ماده همچنین به تضمین ریتم سالم قلب کمک میکند. میتوان گفت که: این یک ماده معدنی بسیار مهم است و ممکن است به اندازه کافی از آن دریافت نکنید.
اگر دچار کمبود هستید یا سطح آن در بدن شما کمتر از حد مطلوب است، میتواند عواقب منفی برای زندگی روزمره داشته باشد. برای زنان زیر ۳۰ سال، مصرف روزانه توصیه شده ۳۱۰ میلیگرم (mg) و برای افراد بالای ۳۰ سال ۳۲۰ میلیگرم است. برای مردان زیر ۳۰ سال، ۴۰۰ میلیگرم و برای افراد بالای ۳۰ سال ۴۲۰ میلیگرم است.
خلاصه مطلب:
علائم کمبود منیزیم
علائم کمبود منیزیم میتواند با گذشت زمان و با پیشرفت و جدیتر شدن کمبود تغییر کند. این علائم شامل موارد زیر است:
علائم اولیه
- از دست دادن اشتها
- حالت تهوع
- استفراغ
- خستگی
- ضعف
- لرزش
علائم ثانویه
- بیحسی و گزگز
- گرفتگی یا اسپاسم عضلانی
- تغییرات شخصیتی (اختلالات سلامت روان مانند: افسردگی با سطوح پایین منیزیم مرتبط بودهاند در حالی که شواهد متناقض است، یک فراتحلیل نشان داد که: مکمل منیزیم میتواند افسردگی را بهبود بخشد. منبع (۱)
- تغییرات در ساختار استخوان، منجر به پوکی استخوان میشود. تحقیقات نشان داده است که: مکمل منیزیم میتواند علائم پوکی استخوان را کاهش دهد. منبع (۲)
علائم کمبود شدید
عدم تعادل الکترولیت، کاهش سطح کلسیم یا پتاسیم. پیامدهای وضعیتی مانند: هیپوکالمی (پتاسیم پایین) شامل علائمی مانند ضعف عضلانی و خستگی است.
- تشنج
- ریتم غیر طبیعی قلب
- هذیان
- عوارض احتمالی سطوح نامطلوب منیزیم
- سردرد و میگرن
بنیاد میگرن آمریکا میگوید: منیزیم ممکن است در انتقالدهندههای عصبی که به کنترل یا مهار درد کمک میکنند، نقش داشته باشد.
گرفتگی عضلات با ورزش
از آنجایی که منیزیم یک الکترولیت ضروری برای عملکرد عضلات است، ممکن است متوجه شوید که در طول فعالیت بدنی دچار گرفتگیهای مکرر میشوید.
سندرم پاهای بیقرار (RLS) یا اسپاسم عضلانی شبانه
گرفتگی پا در شب با کمبود منیزیم مرتبط دانسته میشود و مکمل منیزیم به طور گستردهای برای تسکین این گرفتگیها استفاده میشود.
برخی شواهد نشان میدهند که: مکمل ممکن است علائم سندرم پاهای بیقرار را تسکین دهد. مطالعات ارتباطی بین سطوح پایینتر منیزیم و شدت RLS را گزارش کردهاند. در حالی که تحقیقات قطعی نبوده، یک مطالعه که در آن افراد با منیزیم، ویتامین B6 یا دارونما مکمل مصرف کردند، نشان داد که: مصرف اکسید منیزیم یا ویتامین B6 به طور قابل توجهی کیفیت خواب و علائم RLS را بهبود میبخشد، با این تفاوت که منیزیم اثربخشی بیشتری نسبت به ویتامین B6 نشان داد. منبع (۳، ۴ و ۵)
اضطراب یا افسردگی
برخی انتقالدهندههای عصبی برای عملکرد صحیح به منیزیم نیاز دارند. وقتی انتقالدهندههای عصبی شما از تعادل خارج میشوند، ممکن است احساس بیقراری کنید و در آرام شدن مشکل داشته باشید که خطر ابتلا به بیماریهای روانی مانند: اضطراب و افسردگی را افزایش میدهد.
یبوست
منیزیم از عملکرد عضلانی در دیواره روده بزرگ حمایت میکند و به شما کمک میکند تا آرام شوید که هر دو باعث حرکت روده و کاهش یبوست میشوند.
خستگی
منیزیم در سنتز آدنوزین تری فسفات نقش دارد که در میتوکندری یا کارخانه انرژی سلولها، تولید میشود.
علل احتمالی کمبود منیزیم
برخی شرایط، مانند: دیابت نوع ۲ و بیماریهای گوارشی مانند: بیماری کرون یا سلیاک، میتوانند بر نحوه جذب منیزیم تأثیر بگذارند یا سرعت دفع آن را از بدن افزایش دهند، بنابراین افراد مبتلا به این شرایط را در معرض خطر کمبود قرار میدهند اما دلایل متعددی وجود دارند که سطح منیزیم فرد ممکن است پایین باشد، از جمله:
- مصرف الکل
- اسهال مزمن
- ادرار بیش از حد که میتواند با دیابت کنترل نشده و در طول بهبودی از آسیب حاد کلیه رخ دهد.
- هایپرآلدوسترونیسم (اختلالی که در آن غده فوق کلیوی بیش از حد هورمون آلدوسترون را در خون آزاد میکند)
- اختلالات لولههای کلیوی (لولهها، لولههای کوچکی در کلیهها هستند که مواد مورد نیاز را به جریان خون باز میگردانند و مواد زائد را حذف میکنند)
- بیماری سلیاک و بیماری التهابی روده که میتواند باعث مشکلات در جذب منیزیم شود.
- سوء تغذیه
- داروهایی مانند: آمفوتریسین، آنتیبادیهای هدفگیرنده گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (EGF)، سیسپلاتین، سیکلوسپورین، دیورتیکها، مهارکنندههای پمپ پروتون، تاکرولیموس و آنتیبیوتیکهای آمینوگلیکوزید
- پانکراتیت
- تعریق بیش از حد
- سوختگی در ناحیه وسیعی از بدن
کارشناسان در مورد شیوع کمبود منیزیم اختلاف نظر دارند. در حالی که موسسه ملی بهداشت آمریکا بیان میکند که: کمبود منیزیم علامتدار در افراد سالم غیرمعمول است، نویسندگان یک تحقیق نوشتند که: اکثر قریب به اتفاق مردم در جوامع مدرن در معرض خطر کمبود هستند به دلیل بیماری مزمن، داروها (که بر سطح منیزیم تأثیر میگذارند)، رژیمهای غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده (که حاوی مواد مغذی کافی مانند منیزیم نیستند) و کاهش سطح در خاک به دلیل کشاورزی مدرن. اما اکثر موارد، تشخیص داده نمیشوند. منبع (۶)
آزمایشات کمبود منیزیم
برای تشخیص کمبود منیزیم، پزشک شما یک آزمایش خون برای بررسی سطح منیزیم تجویز خواهد کرد. سطوح طبیعی منیزیم معمولاً بین ۱.۴۶ و ۲.۶۸ میلیگرم در دسیلیتر (mg/dL) است.
آنها ممکن است آزمایشات زیر را نیز تجویز کنند:
- آزمایش خون کلسیم و آزمایش خون پتاسیم (منیزیم در نحوه جذب این مواد معدنی توسط بدن شما نقش دارد)
- پانل متابولیک جامع
- آزمایش منیزیم ادرار
- الکتروکاردیوگرام (EKG)
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر نگران هستید که علائم یا مشکلات سلامتی شما ممکن است ناشی از کمبود منیزیم باشد یا سطح آن بهینه نباشد، با پزشک خود صحبت کنید. اگر علائم زیر را تجربه میکنید، به خصوص اگر پایدار هستند، بهتر است وقت ملاقات بگیرید:
- از دست دادن اشتها
- حالت تهوع
- استفراغ
- خستگی
- ضعف
- بیحسی و گزگز
- گرفتگی عضلات
- ریتم غیرطبیعی قلب
اگر یک بیماری زمینهای دارید که میتواند منجر به کمبود منیزیم شود، مانند بیماری کرون، مهم است که به طور منظم به پزشک خود مراجعه کنید تا مطمئن شوید سطح منیزیم شما در محدوده سالم است.
درمانهای کمبود منیزیم
بسته به نتایج آزمایش شما، ممکن است به شما توصیه شود که: علاوه بر تلاش جدی برای مصرف بیشتر غذاهای غنی از منیزیم مانند: آجیل، تخمه کدو، اسفناج و چغندر سوئیسی، مکمل نیز مصرف کنید.
همیشه بهتر است مواد مغذی خود را در صورت امکان از غذاهای کامل دریافت کنید.
اگر به شما توصیه شود مکمل مصرف کنید، بهتر است با حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیگرم شروع میکند و در برخی موارد تا ۴۰۰ میلیگرم نیز افزایش دهید. از آنجایی که منیزیم یک ماده معدنی محلول در آب است، خطر مسمومیت کمی وجود دارد اما مصرف بیش از حد میتواند باعث اسهال شود.
آیا منیزیم به کاهش اضطراب کمک میکند؟
